Livre
Néerlandais

Gelukkig heeft je moeder twee oren

Wouter Deprez (auteur), Randall Casaer (dessinateur)
In brieven aan zijn eenjarige zoontje vertelt een jonge vader over zijn vaderschap en zijn enthousiasme bij het zien opgroeien van zijn zoon.
Titre
Gelukkig heeft je moeder twee oren
Auteur
Wouter Deprez
Dessinateur
Randall Casaer
Langue
Néerlandais
Édition
2
Éditeur
Wielsbeke: De Eenhoorn, 2010
86 p. : ill.
ISBN
9789058386670 (hardback)

Commentaires

Wat moet de auteur een leuke papa zijn! In een adem lees je deze brieven aan zijn kleine zoon uit. Deze ontboezemingen zijn stuk voor stuk geestige brieven, al verwacht je dat niet bij de eerste zin in het korte voorwoord: 'Rust,' zegt een vriend, 'dat is voor de vaders. Rust en stabiliteit bieden.' Maar deze vader is ánders: hij oefent bijvoorbeeld kruipen, omdat hij wil weten wat dat inhoudt voor zijn zoon, van wie hij verwacht dat hij ook wel vlug zal gaan kruipen. In een andere brief vergelijkt hij zich met zijn zoontje, van wie hij opmerkt dat die geen 'larfje' meer is, maar iemand die zich ook vastklampt aan iets dat op gedachten lijkt. Hij bewondert zijn zoon mateloos omdat die ineens stáát. Hij heeft (gezonde) kritiek op zichzelf omdat hij zich erop betrapt dat hij - zoals de halve wereld - ook grote dieren steeds met verkleinwoordjes aanspreekt: 'Kijk, een paardJE!' Kortom, dit boekje lezen is een groot feest. Echt niet alleen voor trotse papa's van een babytje dat geen larfj…Lire la suite

Gelukkig heeft je moeder twee oren

Stand-upcomedian Wouter Deprez is met ‘Gelukkig heeft je moeder twee oren’ toe aan zijn tweede boek over zijn relatie met zijn zoon. Ondertussen is zijn zoon wat ouder, maar toch blijft Deprez verwonderd over alles wat zijn zoon doet. Het ontroert hem even vaak als het hem vermoeit. Uit al zijn schrijfsels blijkt vooral de onvoorwaardelijke liefde voor zijn kind. Het boek is opgesteld in briefvorm. Elke brief richt zich rechtstreeks tot zijn zoon. Elke brief weekt instantgevoelens bij de lezer los: verwondering, ontroering en vooral herkenning. Je hebt al gauw de neiging om je in een hoekje te nestelen, afgesloten van de wereld en genietend in je cocon van gezelligheid en mooie woorden. Deprez bekent schaamteloos zijn gevoelens voor zijn kind en doet dit grappig, vrolijk, treffend en liefdevol. Het leuke is dat de schrijver vaak probeert om zelf weer kind te worden. Hij kruipt weer rond als een peuter en probeert de wereld te zien zoals een peuter dat doet. Soms bekent hij dat zijn…Lire la suite