Livre
Néerlandais

Maar ik wil dansen

Rumer Godden (auteur)

Maar ik wil dansen

Public cible:
12-14 ans et plus
Nakomertje Doone moet altijd met zijn zus mee naar haar balletlessen. Als Doone ook balletdanser wil worden, stuit hij daarbij op weerstand van zijn omgeving. Vanaf ca. 13 jaar.
Titre
Maar ik wil dansen
Auteur
Rumer Godden
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
Thursday's children
Édition
5de, herz. dr.
Éditeur
Hasselt: Facet, 2008
285 p.
ISBN
9789050165235

Commentaires

Als er al zoiets zou bestaan als een 'familieboek', dan is Maar ik wil dansen er een. Het boek uit 1984 is in het Nederlandse taalgebied al toe aan een vijfde, herziene druk en is nog steeds de moeite van het lezen waard.

Het boek over dansen begint als Billy Elliot, maar daar stopt de vergelijking. Hier is het Doone, die zoals Billy talenten ontwikkelt die hij niet mag ontwikkelen ? jongens dansen niet ? en erkenning vindt langs andere wegen. Het gevecht van een wonderkind, maar daar blijft het niet bij. Zus Crystal (eindelijk een meisje na al die zonen) is een paar jaar ouder en heeft het gemakkelijker. Wat nodig is voor een geslaagde danscarrière ? mama was 'maar' revuedanseres ? krijgt ze in de schoot geworpen. Alle gemakken komen haar toe. Doone is ongewenst, een onverwachte zoon achteraf. Wat Crystal veel moeite kost, ondanks de vele voordelen, is voor Doone als ademen. Hij leert kunstjes, trucjes, behendigheid en lenigheid van de winkelbediende van zijn va…Lire la suite
Bij de familie Penny draait alles om Chrystal. Ze zal en moet balletdanseres worden. Doone, het nakomelingetje op wie Chrystal moet passen, gaat noodgedwongen mee naar haar balletlessen. Hij neemt alles in zich op en doet alle oefeningen van de meisjes na. Daarbij is hij ook zeer muzikaal. Zijn enige wens is ook balletdanser te worden. Doone krijgt te maken met de vooroordelen dat jongens niet dansen of zich alleen met muziek maken bezighouden. Zowel de ouderen als de jongeren plaatsen hem buiten de groep, maar Doone zet zijn doorzettingsvermogen en talent in. Deel een geeft de strijd van Doone weer tegen de vooroordelen om danser te worden, deel twee beschrijft zijn ontwikkeling op de diverse balletscholen; de onderlinge strijd en competitie tussen leerlingen worden in boeiend taalgebruik weergegeven. Zinsbouw en woordkeuze sluiten aan bij het technisch leesniveau van de doelgroep. Het verhaal heeft een logische opbouw. Met een verklarende woordenlijst met ballettermen achter in het …Lire la suite

Maar ik wil dansen

Dit is het verhaal van Doone, een kleine jongen die ernaar verlangt om te mogen dansen, net als zijn zus. Hij is een ongewenst kind, dat opgroeit in een gezin waarin de moeder enkel maar aandacht heeft voor de danseducatie van haar dochter. Doone is de jongste: hij krijgt weinig of geen aandacht, en wordt in feite opgevoed door de knecht die helpt in de winkel van zijn vader. Om niet in de weg te lopen, moet hij met zijn zus mee naar de balletles, waar hij in de gang moet wachten. Daar begint zijn grote liefde voor dans en muziek. Doone is erg begaafd, maar niemand in de familie heeft daar enig besef van. Gelukkig zijn er in zijn omgeving altijd mensen die zijn talent onderkennen en die hem de liefde en de aanmoediging geven die hem thuis niet gegund is. Dankzij deze mensen en zijn grote doorzettingsvermogen bereikt hij wat hij het liefst wil: balletdanser worden. Het boek verscheen voor het eerst in 1984, en wordt nog regelmatig herdrukt. Het schetst een onroerend portret van een gev…Lire la suite

À propos de Rumer Godden

Rumer Godden (10 décembre 1907 - 8 novembre 1998) est une femme de lettres anglaise, auteur de soixante romans se déroulant souvent en Inde et dont plusieurs ont été adaptés au cinéma. Elle a également écrit plusieurs œuvres de littérature d'enfance et de jeunesse.

Biographie

Née en 1907 dans le Sussex, en Angleterre, Margaret Rumer Godden et ses trois sœurs grandissent en Inde à Narayanganj, autrefois colonie britannique des Indes, aujourd'hui au Bangladesh. Son père, directeur d'une compagnie maritime, envoie ses filles en Angleterre pour y être scolarisées jusqu'en 1925. Margaret rentre à Calcutta où elle ouvre une école de danse qu'elle dirigera pendant vingt ans avec l'une de ses sœurs.

Parce qu'elle est enceinte, elle épouse le pè…En lire plus sur Wikipedia