Livre
Néerlandais

Met planten leren praten

Marta Orriols (auteur), Pieter Lamberts (traducteur)
Nadat een man zijn relatie met zijn partner heeft bee͏̈indigd, komt hij een paar uur later om bij een verkeersongeluk en heeft zij hem twee keer verloren.
Titre
Met planten leren praten
Auteur
Marta Orriols 1975-
Traducteur
Pieter Lamberts
Langue
Néerlandais
Langue originale
Catalan
Titre original
Aprendre a parlar amb les plantes
Éditeur
Amsterdam: Prometheus, 2019
285 p.
ISBN
9789044640588 (paperback)

Commentaires

Een mooie zombie

Dokter Paula heeft alles voor elkaar. Tot ze een noodlottig telefoontje krijgt. De debuterende Catalaanse Marta Orriols (1975) schreef een diepgaande roman over een jaar van rouw en verdriet.

Hoe neem je afscheid van iemand met wie je nog lang niet klaar bent, met wie je al jaren samenleeft en dat nog veel meer jaren hoopt te doen? Hoe moet je verder wanneer een leven van het ene moment op het andere afgebroken wordt? Dat is de vraag waarmee Paula Cid in Marta Orriols' Met planten leren praten worstelt. Op een dag krijgt ze een telefoontje. Haar vriend Mauro werd geschept door een auto. Een paar uur later is hij dood. "Je ziet er niet uit als een weduwe", merkt iemand een paar maanden later op. "Je ziet eruit als een mooie zombie." En daar is nog een bijkomende reden voor, een die Paula voor zich houdt. Net voor Mauro het huis uit ging en onder die auto terechtkwam, had hij Paula meegedeeld dat hij een ander had, en dat hij bij haar zou weggaan. Het zorgt voor een dubbel verdriet.

Arts Paula en uitgever Mauro vormden voor de buitenwereld een geslaagd koppel, vroege veertigers met een drukke baan, ambitieus zowel op professioneel als op persoonlijk vlak. Ze woonde…Lire la suite

Debuutroman van de Catalaanse schrijfster Marta Orriols (1975). Hoofdpersoon en vertelster is neonatologe Paula Cid. Ze is 42 wanneer haar partner Mauro overlijdt bij een verkeersongeluk. Een paar uur daarvoor had Mauro haar verteld dat hij hun relatie wilde beëindigen. Dat was een pijnlijk moment omdat Paula eindelijk het gevoel had aan kinderen toe te zijn. In feite heeft zij Mauro dus twee keer verloren, maar voor de buitenwereld houdt zij dit verborgen. Dat maakt het verwerkingsproces voor haar des te complexer. Maar ze gaat de confrontatie met het dubbele verlies aan. Het louteringsproces, dat dus niet alleen Mauro’s dood maar ook hun relatie betreft, is stap voor stap te volgen zonder dat je daarbij diep in je ziel wordt getroffen. Dat komt omdat Paula’s gedachten en gevoelens nogal aan de oppervlakte blijven en omdat de schrijfster het cliché niet altijd heeft weten te vermijden. Literair gezien is deze roman dus niet zo interessant, maar wellicht vinden lezers die met een soor…Lire la suite