Livre
Néerlandais

De uitverkorene

Dans la série:
Public cible:
12-14 ans et plus
Friedrich heeft blond haar en blauwe ogen; daarom mag hij meedingen naar een rol in een propagandafilm van de nazi's over de perfecte Arische jongen. Daarvoor wil hij zijn vader en zijn gehandicapte broertje verloochenen.
Sujet
Nazisme
Titre
De uitverkorene
Auteur
Luc Van Tolhuyzen
Langue
Néerlandais
Éditeur
Leuven: Davidsfonds, 2001
137 p.
ISBN
90-6565-969-2

Commentaires

Luc van Tolhuyzen belicht een aspect van het Derde Rijk dat in de Nederlandstalige jeugdliteratuur niet zo vaak aandacht krijgt: het nazi-regime in de jaren dertig in Duitsland, het discours van de rassentheorie, het beeld van het kind in deze ideologie, en het heersende pedagogische gedachtegoed. Friedrich, blond met blauwe ogen, atletisch gebouwd, streeft ernaar om perfect aan de idealen van de Führer te beantwoorden. Zijn grootste droom is het om de "uitverkorene" te zijn en een hoofdrol te krijgen in de nieuwste propagandafilm van het nazi-regime. "Hij was nu eenmaal de uitverkorene. Hij was de lenigste, de taaiste, de hardste. Hij was de meest perfecte jongen van zijn ras. Elke bewonderende blik voegde iets aan hem toe, elke jaloerse blik maakte degene die hem wierp kleiner." Tot hij kennismaakt met de verholen agressie, met de onredelijke wreedheid van het regime dat hij zo bewondert.
Het meervoudige vertelperspectief en de zorgvuldige compositie getuigen van ²literaire kw…Lire la suite
De uitverkorene is Friedrich Amorbach, zoon van een 'entartete' kunstschilder in nazi-tijd. Als men voor een propagandafilm op zoek is naar dé atletische, model-Arische jongen, verloochent Friedrich desnoods zijn vader en angstvallig verzwijgt hij het bestaan van een geestelijk gehandicapt broertje, een smet op zijn 'gezonde' afkomst. Pas laat opent hij de ogen voor de meedogenloosheid van het regime t.o.v. geestelijk gehandicapten en homoseksuelen (over joden gaat het slechts zijdelings). Hoe deze jongen aanvankelijk geobsedeerd is door de 'Körperkulur' en geheel verblind de bereikbaar lijkende sterstatus nastreeft, heeft Tolhuysen redelijk navoelbaar gemaakt. Hoe jammer dat hij zich liet verleiden tot overbodige 'literaire' kunstgrepen. Gebeurtenissen in de psychiatrische inrichting zien we vanuit het standpunt van de geneesheer-directeur en dat is logisch. De tureluursmakende perspectiefwisselingen tussen Friedrich (zowel in ikvorm als in hijvorm) en zijn zus Lotte zijn, verwarrend…Lire la suite