Livre
Néerlandais

De liefde van Annie Mols ; Het nieuwe onkruid ; Als het onkruid bloeit

Louis Paul Boon (auteur), Kris Humbeeck (éditeur intellectuel)

De liefde van Annie Mols ; Het nieuwe onkruid ; Als het onkruid bloeit

Dans la série:
Bundeling van drie romans van de Vlaamse auteur (1912-1979) over jongeren in de jaren vijftig en zestig.
Contenu
Bevat : De liefde van Annie Mols ; Het nieuwe onkruid ; Als het onkruid bloeit
Contient
Titre
De liefde van Annie Mols ; Het nieuwe onkruid ; Als het onkruid bloeit / Louis Paul Boon ; teksted. en naw. Kris Humbeeck ... [et al.]
Autre titre
De onkruidromans
Auteur
Louis Paul Boon
Éditeur intellectuel
Kris Humbeeck
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: De Arbeiderspers, 2005
927 p.
ISBN
90-295-6306-0 (paperback) 9789029563062 (paperback)

Commentaires

De Vlaamse Courths-Mahler

Louis Paul Boon schreef niet alleen meesterwerken, maar ook pulpromans. Die halen allemaal zijn verzameld werk, behalve die van Bertha Peelman-Loth. Guido Lauwaert gromt.

Louis Paul Boon (1912-1979) schreef meer dan zijn pen kon verdragen. Naast magistrale werken als De bende van Jan de Lichte , De Kapellekensbaan , Menuet , Mijn kleine oorlog , schreef hij pulpromans, zoals De liefde voor Annie Mols , Het nieuwe onkruid en Als het onkruid bloeit . Ze staan bekend als 'de onkruidromans' en werden onder die naam gebundeld als Deel 14 van het Verzameld Werk . De mix van stationsliteratuur en seksromans schreef Boon om den brode. Eind van de jaren veertig verlangde Boon naar een huisje op de hei en met literatuur aan de lopende band hoopte hij zijn droom te realiseren. Om die productie te halen greep hij naar zijn enige en ware emotie, de passie voor tienermeisjes - al wilde hij dat aanvankelijk niet toegeven en verborg hij zijn begerigheid achter de uits…Lire la suite

In dit dikbuikige deel 14 van het verzameld werk bundelen de uitgevers drie romans waarin Louis Paul Boon zich buigt over de 'bandeloze' jeugd. De liefde van Annie Mols wordt een 'minor work' genoemd van Boon. Dat is een eufemisme voor een onvervalste pulproman, die ons doet kennismaken met een nogal vergeten aspect van het schrijverschap van de grootmeester: zijn broodschrijverij. Zoals bekend zat de familie Boon wat krap bij kas in de jaren '40 en '50. Jeanneke Boon zat te naaien en Boon "tikte die verhalen direct op de machine" (Jeanneke Boon). Boons echtgenote was ook een literaire (sic!) sparringpartner. Verder liet Boon zich inspireren door de populaire schrijfster Hedwig Courts-Mahler, die hij in De uitleenbibliotheek nog had uitgespuwd. Onnodig te zeggen dat dit maakwerk erg tegenvalt en niet het minimale niveau haalt dat we van Boon gewend zijn. Waarom hij dan toch in het verzameld werk is opgenomen? Omdat Boon in deze roman zich voor het eerst gaat bezighouden…Lire la suite
Meestal zijn niet alle boeken van een auteur even sterk. Dat risico is groter, als de auteur een groot aantal romans op zijn naam heeft staan, zoals Louis Paul Boon (1912-1979). Er moeten dan toch goede redenen zijn om deel 14 (van de geplande 24 delen) van het Verzameld Werk uit te geven (eerder verscheen deel 5). Meestal is dan de reden dat de auteur zo een belangrijke rol gespeeld heeft in de literatuur, dat we niets verloren willen laten gaan en dat we alles netjes bijeen willen hebben. Dit deel van Boons verzameld werk voegt daar een extra dimensie aan toe, omdat drie boeken van de auteur samengebracht zijn over eenzelfde onderwerp: de "moderne" jeugd. We krijgen een schitterend beeld voorgeschoteld van de nozems uit de jaren vijftig, de jongeren uit het begin van de jaren zestig en de hippies van na '68 door de ogen van deze kroniekeur bij uitstek. De verhalen zijn wellicht niet alle even makkelijk leesbaar, als verzameling geven ze een schitterend beeld van de tijdgeest. Klein…Lire la suite

À propos de Louis Paul Boon

CC BY-SA 3.0 - Image by Ben Merk / Anefo

Louis Paul Boon, né à Alost le 15 mars 1912 et mort à Erembodegem le 10 mai 1979, est un écrivain et poète belge d'expression néerlandaise. Considéré comme l'un des auteurs majeurs de langue néerlandaise du XXe siècle, il a délaissé la langue littéraire des Pays-Bas pour colorer son style de mots et d'expressions régionaux flamands. Vers la fin des années 1970, le nom de Boon a été avancé pour le Prix Nobel de littérature.

Autodidacte, son socialisme libertaire s'accompagne d'une grande diversité dans la technique romanesque et de nuances dans la psychologie de ses personnages, son style débraillé, mais parcouru d'un grand souffle, anime le monde chaotique que forment les fresques grises du monde ouvrier…En lire plus sur Wikipedia