Livre
Néerlandais

Ik moet mee

Jorien De Bruijn (auteur), Sylvia Weve (dessinateur)
Lena (ca. 11) en haar broer moeten mee met hun ouders, die willen emigreren. Ze verhuizen naar een tropisch eiland om daar een restaurant met gastenverblijven beginnen. Maar dat valt nog niet mee. Vanaf ca. 9 jaar.
Titre
Ik moet mee
Auteur
Jorien De Bruijn
Dessinateur
Sylvia Weve
Langue
Néerlandais
Édition
1
Éditeur
Haarlem: Gottmer, 2011
220 p.
ISBN
9789025749583 (hardback)

Commentaires

Emigreren is een trend. Ook de ouders van Lena en haar broer Fons hebben net beslist hun comfortabele, maar voorspelbare leventje in te ruilen voor een avontuurlijk bestaan in het buitenland. Het eerste plan, een camping opzetten op een Engels eilandje, valt in duigen nog voor ze aan boord gegaan zijn van de ferry. Toch blijven ze niet bij de pakken zitten: ze verkopen hun huis, schaffen zich via het internet een Indiaas eiland aan en vertrekken met hun hele hebben en houden, zij het zonder een weldoordacht plan.
Als het gezin aangekomen is, blijken de dingen heel anders uit te vallen dan verwacht en worden Lena’s ouders geconfronteerd met de ene na de andere tegenslag. Lena, die zich toch al doodschaamde voor haar excentrieke ouders, probeert in haar e-mails naar het thuisfront de schijn zoveel mogelijk op te houden. De zaken lopen uit de hand wanneer haar beste vriendin Nelli haar hele familie weet te overtuigen om een vakantie te boeken in de onbestaande gastenverblijven van L…Lire la suite
Lena en haar broer moeten mee met hun ouders, die dromen van een restaurant met gastenverblijven op een tropisch eiland. Uit schaamte, maar ook uit loyaliteit verfraait Lena in de mails aan haar vriendin de werkelijkheid (wat een voordeel dat je met mailen alles mooier kunt maken!). Eenmaal begonnen kan ze niet terug… Het verhaal wordt vanuit Lena verteld, met veel laconieke humor. Over de Indiase setting wordt niet veel gezegd, afgezien van de gebrekkige communicatie (papa spreekt geen Engels en zegt steeds 'Wat zegt ie, wat zegt ie?'), praktische problemen en cultuurverschillen. Lena ziet aan de ‘ingeborenen’ dat je met weinig gelukkig kunt zijn, bv. kapot speelgoed. Het verhaal is opgedeeld in 35 getitelde hoofdstukken, die steeds beginnen met een zwart-wittekeningetje – vaak een geestige typering van een figuur of situatie. Ondanks alles blijft de familieband hecht en warm en lijkt de schrijfster ervoor te pleiten dromen niet op te geven. Heerlijk dat de kinderen verstandiger zijn…Lire la suite