Livre
Néerlandais
Een Vlaamse herbergier vertelt over zijn leven in het roerige Antwerpen van de Tachtigjarige Oorlog en waarom hij genoodzaakt was te vluchten naar Amsterdam.
Titre
Wildevrouw
Auteur
Jeroen Olyslaegers
Langue
Néerlandais
Titre parallèle
Wilde vrouw
Éditeur
Amsterdam: De Bezige Bij, 2020
415 p. : ill.
ISBN
9789403113012 (hardback)

Commentaires

Een smeltkroes die ontploft

Met Wildevrouw schreef Jeroen Olyslaegers de voorlopige kroon op zijn werk. Hij brengt ons op meesterlijke wijze naar de tijd van de Beeldenstorm en Bruegel.

Wat Jeroen Olyslaegers met de w heeft, weet ik niet. De titels van zijn recentste vier romans beginnen allemaal met een w: Wij (2009), Winst (2012), Wil (2016) en nu Wildevrouw. Misschien duidt dat op niet meer dan consistentie en is het een manier om te zeggen dat alles met elkaar samenhangt. In Wildevrouw, de voorlopige kroon op zijn werk, legt Olyslaegers een opmerkelijke periode in de geschiedenis bloot: rond het jaar 1566, waarin de Kleine IJstijd de strengheid van de winters bepaalde en vrees voor onheil aanwakkerde, de eerste hagenpreken werden gehouden en de Beeldenstorm losbarstte - allemaal termen die niet voorkomen in Wildevrouw, omdat ze achteraf bedacht zijn als constructies om de geschiedenis te begrijpen. Olyslaegers voert zijn lezers juist terug naar de tijd toen de betekenis van al die gebeurtenissen nog niet duidelijk was; hij pakt ons bij kop en kont en plonst ons in het koude en hete water van het verleden.

Wildemansbond

De verteller is de kroegbaa…Lire la suite

Van pishoeren en engelen

BOEKENBAL

*****

Vier jaar na zijn definitieve doorbraak met ‘Wil’, slaat Jeroen Olyslaegers nu terug met ‘Wildevrouw’. Ik weet nog niet of ik het een historische roman wil noemen, maar het speelt wel in het Antwerpen van de 16de eeuw, een wereld waarin Pieter Bruegel op andermans binnenmuren staat te schilderen (en ‘Pierre den Drol’ wordt genoemd), de Spanjaarden met de geuzen strijden en de calvinisten met de lutheranen, en waarin straffe caféanekdotes niet zelden met ‘Retteketet! Een neus gezet!’ worden aangeheven. De protagonist, herbergier Beer, krijgt al in de eerste regels een hattrick van het noodlot in zijn klitsen gestampt. Hij verliest maar liefst drie geliefden aan het kraambed: zijn derde echtgenote baarde nog net een kind alvorens te sterven, de voorgaande twee bezweken met de spruit nog in hun buik. Beer blijft achter met een schaamte- en schuldgevoel ter grootte van Groot-Hoboken, met de buitensporig behaarde nakome…Lire la suite

Een Vlaamse herbergier richt zich tot God in zijn vertelling over zijn leven in het roerige Antwerpen aan de vooravond van de Tachtigjarige Oorlog en vertelt waarom de komst van een Wildevrouw uit het ijzige Noorden mede de oorzaak was van zijn vlucht naar Amsterdam. Dat is min of meer de rode draad in deze indrukwekkende roman, waarin de gevierde auteur (1967) in zwierige stijl in plastische taferelen vol sprekende details het Antwerpen uit die tijd schetst. Het was een stad waarin calvinisten, lutheranen, joden, vrijdenkers en katholieken voortdurend in conflict waren met elkaar. De hoofdpersoon, Beer, kijkt in ongekunstelde en onverbloemde taal terug op zijn niet actieve aandeel in een groot verraad. Zijn verhaal wordt afgewisseld met stevige beschrijvingen van het dagelijkse leven. Hij heeft contact met o.a Pieter Breugel de Oude, wiens winterlandschappen de auteur ongetwijfeld hebben geïnspireerd tot een fenomenale beschrijving van het door de kou bevangen Antwerpen. Het is een v…Lire la suite

Ruw, robuust, rauw, dat is Wildevrouw

Het nieuwe boek van Jeroen Olyslaegers is als 'Game of Thrones' in 16de eeuws Antwerpen.

'De maand augustus is weer begonnen. Tijdens die maand, nu tien jaar geleden, in het jaar onzes Heren 1567, ben ik gevlucht uit Antwerpen, samen met de wildevrouw en haar kind. Tijdens de vlucht werd mij de wildevrouw ontnomen. Ik heb haar bloederig lijk moeten begraven terwijl haar kind huilde en ik mezelf zo vervloekt heb geacht dat ik ter plekke wilde sterven aan dat graf tussen de duinen, niet ver van een vissershut.' Hier spreekt herbergier Beer, in een lange biecht tot God. De wildevrouw is niet de eerste die hij aan de aarde heeft toevertrouwd. Drie vrouwen stierven in het kraambed, twee verlieten de wereld met een voldragen baby in hun buik, de derde liet een zoon achter, een kind behaard als een dier. Vervloekt is Beer, met al die vrouwen die maar blijven spoken in zijn leven. 'En het was niet gedaan. Er kwam nog een beproeving, een waardoor ik alles heb moeten achterlaten.'

Vier jaar geleden verscheen Wil, Jeroen Olyslaegers' met vijf literaire prijzen bekroonde ro…Lire la suite

À propos de Jeroen Olyslaegers

CC BY-SA 4.0 - Image by Vysotsky

Jeroen Olyslaegers, né le 5 octobre 1967 à Mortsel, est un écrivain belge néerlandophone.

Biographie

Œuvres

Ouvrages

  • Navel, Louvain, Belgique, Kritak, 1994
  • Il faut manger', Anvers, Belgique, Uitgeverij Houtekiet, 1996
  • Open gelijk een mond, Amsterdam, Pays-Bas, Uitgeverij Prometheus, 1999
  • Wij, Anvers, Belgique, Uitgerij Manteau, 2009
  • Winst, Amsterdam, Pays-Bas, Uitgeverij De Bezige Bij, 2012
  • Trouble [« WIL »] (trad. Françoise Antoine), Paris, Stock, coll. « La Cosmopolite », 2019…En lire plus sur Wikipedia