Livre
Néerlandais

Als sneeuw voor de zon

Jacques Maes (dessinateur), Lise Braekers (dessinateur)
Een skiër haalt acrobatische toeren uit en komt ernstig ten val. Zijn geliefde in het dorp mist hem vreselijk en heeft een speciaal hoekje in haar gezellige huis voor hem ingericht. Dan daalt hij nog één keer af om afscheid te nemen. Vierkant tekstloos prentenboek met kunstzinnige kleurenillustraties. Vanaf ca. 5 jaar.
Titre
Als sneeuw voor de zon / Jacques & Lise
Dessinateur
Jacques Maes 1984- Lise Braekers 1987-
Langue
Néerlandais
Éditeur
Kalmthout: Van Halewyck, 2019
[34] p. : ill.
ISBN
9789463830768 (hardback)

Commentaires

Een skiër haalt acrobatische toeren uit en komt (dodelijk?) ten val. De lege skies verschijnen voor het huis van de vrouw. Het lijkt of de skiër nog afscheid van haar komt nemen in het huis waar een altaartje verwijst naar zijn overlijden. De vrouw leert los te laten en vindt een manier om haar leven alleen met hond op te pakken. Het vierkante tekstloze prentenboek vraagt veel van de verbeeldingskracht van kinderen. Het nodigt uit om te zoeken naar betekenis in de kunstzinnige spreadvullende prenten met wisselende achtergrondkleur. Het beperkte kleurenpallet van lila-blauw-geel-oranje, samen met het gebruik van de witte wolken en de sneeuw, laat een mooi contrast zien tussen de winterse kou aan de ene kant en de warmte en liefde aan de andere kant. Na ‘Oskar’, ‘Duif’ en ‘Viktor’* is dit weer een bijzonder prentenboek van het Vlaamse creatieve duo Jacques & Lise. Ze combineren potloodlijnen met digitale bewerking. De achterflap geeft meer informatie over het verhaal dat begint en eindi…Lire la suite

Als sneeuw voor de zon

Een prentenboek zonder tekst dat zich goed laat lezen via de illustraties. Een skiër skiet door een landschap, je ziet hem op en af de heuvels zoeven. Aan zijn meterslange wapperende sjaal zie je dat hij veel snelheid haalt. Dan doet hij een onfortuinlijke val en zijn ski's blijven steken in de sneeuw dicht voor zijn huisje. Zijn vrouw beveelt de hond om hem te zoeken en het weerzien met elkaar is heel blij en innig. Ze dansen en wikkelen zich samen in hun mooiste sjaal. Maar na een tijdje wil de man weer weg en neemt afscheid van zijn geliefde.



Een romantisch verhaal zonder woorden maar met heel overtuigende en bewegende beelden. Op de eerste pagina in hard geel, alleen de skies en de sjaal zijn helder blauw, zie je een grote sterke man naar beneden zoeven. De toon is gezet en daarmee ook de sfeer en dynamiek die het landschap doen leven. Want zonder de beweging van de aanstormende skiër, is er alleen maar een zacht en stil glooiend landschap te zien. In het huis…Lire la suite

Als sneeuw voor de zon

Een prentenboek zonder tekst dat zich goed laat lezen via de illustraties. Een skiër skiet door een landschap, je ziet hem op en af de heuvels zoeven. Aan zijn meterslange wapperende sjaal zie je dat hij veel snelheid haalt. Dan doet hij een onfortuinlijke val en zijn ski's blijven steken in de sneeuw dicht voor zijn huisje. Zijn vrouw beveelt de hond om hem te zoeken en het weerzien met elkaar is heel blij en innig. Ze dansen en wikkelen zich samen in hun mooiste sjaal. Maar na een tijdje wil de man weer weg en neemt afscheid van zijn geliefde.



Een romantisch verhaal zonder woorden maar met heel overtuigende en bewegende beelden. Op de eerste pagina in hard geel, alleen de skies en de sjaal zijn helder blauw, zie je een grote sterke man naar beneden zoeven. De toon is gezet en daarmee ook de sfeer en dynamiek die het landschap doen leven. Want zonder de beweging van de aanstormende skiër, is er alleen maar een zacht en stil glooiend landschap te zien. In het huis…Lire la suite

À propos de Jacques Maes

Jacques Maes, né à Ixelles le 19 février 1905 et mort à Benicarló le 15 juillet 1968, est un peintre, dessinateur et graveur belge.

Biographie

Jacques Maes a étudié à l'Académie royale des beaux-arts de Bruxelles, avec Jean Delville et Herman Richir.

Grand prix triennal de peinture en 1924, second prix de Rome en 1930, il a enseigné à l'Académie des beaux-arts de Saint-Josse-ten-Noode dont il a été le directeur, à l'Académie royale des beaux-arts de Bruxelles, ainsi qu'à l'École des beaux-arts de Lima.

Il est élu correspondant de l'Académie royale de Belgique le 3 janvier 1957, puis en devient membre le En lire plus sur Wikipedia