Livre
Néerlandais

De pigmentroute

Public cible:
15 ans et plus
Cobi (14, ik-figuur) is de jongste telg van een cartografenfamilie. Als er pigmentvlekken met een route op haar voeten verschijnen, besluit ze de route te volgen. Onderweg ontmoet ze vluchtelingen die onbetrouwbare kaarten hebben. Waar komen die vandaan? Vanaf ca. 15 jaar.
Titre
De pigmentroute
Auteur
Hilde Van Cauteren
Langue
Néerlandais
Édition
1
Éditeur
Leuven: Davidsfonds /Infodok, 2014
303 p. : ill.
ISBN
9789059085367 (paperback)

Commentaires

In haar debuut Het naveltheater (2011) verraste Hilde Van Cauteren met een originele en sterk uitgewerkte plot, een authentieke setting en hoogst opmerkelijke hoofdpersonages: de Siamese tweeling Amelie en Gaston. Ondertussen verscheen De pigmentroute, dat zich nog sterker als coming-of-ageverhaal presenteert.
Cobi (Jacobina) Aditi is de laatste telg van een eeuwenoud geslacht van cartografen. Maatschappelijke omwentelingen en moeilijke familiale verhoudingen staan haar opgroeien in de weg en maken haar tot een eenzaat. Als op haar voeten een netwerk van pigmentvlekken en kloppende aders verschijnt, beseft Cobi dat ze dit uitgetekende levenspad moet volgen: 'De weg die ik moet nemen tekent zich donker af in de pigmentloze vlekken op mijn voeten.' Een fascinerend verhaalgegeven, ware het niet dat Van Cauteren er te weinig mee doet. De kritische Cobi berust schijnbaar onbevangen in haar lot, wat niet geheel geloofwaardig overkomt. Haar queeste vertaalt zich in een wei…Lire la suite
Cobi Aditi is de jongste telg in het geslacht van de cartografenfamilie Aditi. Hoewel meisjes geen cartograaf kunnen worden, wil zij in de sporen van haar negen voorvaderen treden. Maar op haar 14de verlaat zij het huis, omdat op haar voeten pigmentvlekken verschijnen die een route vormen die zij moet volgen. Onderweg ontmoet zij Per, een zwijgzame jongen die zegt reiziger te zijn. Samen trekken zij door een land dat door nieuwe grenzen wordt bepaald. Zij ontmoeten grote groepen vluchtelingen die op weg zijn met onbetrouwbare kaarten. Samen met Per probeert zij te helpen. Het ik-verhaal speelt zich af in het verleden (Italië?). Door de verhalen die Cobi aan Per vertelt, komt de lezer veel te weten over de geschiedenis van de cartografenfamilie en over de pigmenten die werden gebruikt om kaarten in te kleuren. Hoofdstukken worden aangeduid met pigmentsoorten. Voeten krijgen nadrukkelijke aandacht, evenals de vluchtelingen en de hopeloosheid van hun bestaan. Niet duidelijk wordt wat het…Lire la suite

De pigmentroute

In de familie van Cobi Aditi volgt elke oudste zoon zijn vader op als cartograaf. Voor een eventuele tweede zoon is er geen plaats, die moet het huis jong verlaten en wordt reiziger. Meisjes worden in het geslacht Aditi niet geboren. Tot Cobi dan toch, het eerste meisje in negen generaties. Wanneer Cobi veertien is, is er niets meer dat haar bindt aan het huis Aditi. De familieleuze “Alleen den wereld zelve is nog mooier dan de kaarten die wij maecken” prikkelt haar nieuwsgierigheid. Haar vader is vertrokken om kaarten te gaan tekenen voor de overheid, haar moeder draait rondjes in de toren. Bovendien dwingen Cobi’s voeten haar: ze tonen haar dagelijkse route in pigmentvlekken en zwellen en branden wanneer ze hier niet snel genoeg op ingaat. Haar voeten brengen haar op het pad van de jonge zwijgzame reiziger Per, die haar zonder vragen te stellen volgt langs grensmuren, tentenkampen vol vluchtelingen, haar vader in de stad en ook weer terug naar huis. Cobi ervaart dat kaarten niet alt…Lire la suite