Livre
Néerlandais
Nadat haar vriend ervandoor is gegaan na een beursschandaal, raakt een 17-jarig meisje in de war en legt haar baby te vondeling.
Titre
Zoen
Auteur
Danny Verstegen
Langue
Néerlandais
Éditeur
Amsterdam: Afijn, 2003
380 p.
ISBN
90-5933-038-2

Commentaires

Met Koppain (2001) schreef Danny Verstegen een adolescentenboek dat door thematiek en taalgebruik erg herkenbaar was voor de doelgroep. Dat lijkt me ook het geval in zijn nieuwe boek Zoen. In de plaats van de vijftienjarige puber Gawijn is nu het jonge in de steek gelaten moedertje Liesje de hoofdpersoon, maar beide personages liggen met zichzelf en hun lot flink in de knoop en stellen zich voortdurend vragen over de zin en de gang van het leven, van hún leven.

Het verhaal speelt zich af vlak voor de invoering van de euro, ten tijde van de hausse en het debacle van de L&H-spraaktechnologie. Liesje (16) is weggelopen van huis, vooral dan van haar tirannieke vader, om te gaan samenwonen met Jos (22), een veelbelovende bankbediende, ook erg bedrijvig op de aandelenmarkt. Een jaartje later laat Jos haar en hun een paar maanden oude zoontje Zoen zonder afscheid achter. De media melden dat er een en ander fout is gegaan met zijn aandelenspeculaties. Liesje is zodanig het noor…Lire la suite
De 17-jarige Liesje is in de war. Haar vriend is er na een beursschandaal vandoor. Haar zoontje Zoen heeft ze in een vlaag van verstandsverbijstering te vondeling gelegd. In deze vuistdikke jeugdroman wordt een beeld geschetst van iemand die in ijltempo de greep op de werkelijkheid verliest. Je zit als lezer als het ware in het hoofd van Liesje en bent deelgenoot van al haar gedachten. Dit is in het begin een fascinerende, claustrofobische ervaring, maar dat blijft het niet 381 pagina’s lang. Bijna elke uitspraak of gebeurtenis is aanleiding voor soms bladzijdenlange filosofische/psychologische bespiegelingen of flashbacks. Er komt maar geen vaart in het verhaal, zodat je als lezer op den duur afhaakt. De auteur heeft een eigen, op zich interessant taalgebruik dat bestaat uit (soms irrationele) impressies en staccato zinnen. Er zit echter weinig variatie in, zodat dit na een tijdje ook verveelt. De auteur maakt zich nogal eens schuldig aan overbekend emancipatie- en integratiejargon, …Lire la suite