Livre
Néerlandais

De jongen die van appels hield : een moeder vecht voor het leven van haar zoon met anorexia

Amanda Webster (auteur), Edwin Krijgsman (traducteur)

De jongen die van appels hield : een moeder vecht voor het leven van haar zoon met anorexia

Genre:
De elfjarige zoon van de auteur heeft anorexia nervosa. Ze beschrijft de impact van zijn eetstoornis op het dagelijkse leven van haar gezin en worstelt met de vraag of ze dit had kunnen voorkomen. Bovendien reageert haar omgeving weinig begripvol: ‘kunnen jongens anorexia krijgen?’
Titre
De jongen die van appels hield : een moeder vecht voor het leven van haar zoon met anorexia
Auteur
Amanda Webster
Traducteur
Edwin Krijgsman
Langue
Néerlandais
Langue originale
Anglais
Titre original
The boy who loved apples
Édition
1
Éditeur
Vianen: The House of Books, 2013
320 p.
ISBN
9789044339949 (paperback)

Commentaires

In De jongen die van appels hield vertelt Amanda Webster haar autobiografische verhaal over ‘de aanval van de dodelijke calorieën’. Als ik-verteller kijkt ze terug op een jaar in haar leven waarin haar oudste zoon Riche (Richard) te maken kreeg met anorexia en obsessief-compulsief gedrag. Het liep zodanig uit de hand dat ze zich een tijdje exclusief met Riche ging bezighouden en de zorg voor haar twee andere kinderen aan haar man en vrienden overliet. Bovendien was er nog de zorg voor haar zieke moeder, die volledig op haar vader kwam te rusten. Tijdens dit jaar stierf haar moeder trouwens, iets wat verrassend weinig aandacht krijgt in het boek.
In het boek vermeldt Webster heel wat andere boeken die ze heeft gelezen, wat interessant kan zijn voor wie met eenzelfde probleem geconfronteerd wordt. Jammer genoeg schuiven de meeste van die boeken de schuld van anorexia bij jongeren in de schoenen van de ouders, iets wat zij juist wil weerleggen. Op zich bieden al deze referent…Lire la suite
Ervaringsverhaal van een Australische moeder met een anorectische zoon. Riche is elf jaar oud als een kennis opmerkt dat hij verschijnselen vertoont van anorexia. Er waren zeker problemen omdat hij dwangmatig gedrag ging vertonen, smetvrees had, geen vlees meer wilde eten en depressieve neigingen had. En hij werd extreem mager. Maar een jongen kon toch geen anorexia hebben? Zeker, hij was hoogbegaafd, gevoelig en competitief. De relatie tussen de ouders was niet goed en met name de verhouding tussen Riche en zijn vader was gespannen. Moeder ziet weinig in de op strafmaatregelen gebaseerde methode die de meeste ziekenhuizen hanteren bij eetstoornissen en komt uiteindelijk in een gespecialiseerde kliniek terecht waar Riche poliklinisch wordt behandeld. Zijn ziekte ontwricht het gezinsleven volledig. De kentering komt als het hele gezin wordt betrokken bij de behandeling, de zogenaamde Family Based Therapy. Het boek heeft een happy end: het gezin is weer een harmonieus geheel en Riche ee…Lire la suite