Autobiografisch verslag van tien jaar gevangenschap van de auteur ten tijde van het Habsburgse Rijk.
Title
Mijn gevangenissen
Author
Silvio Pellico
Afterword
Maarten Asscher
Translator
Yond Boeke Patty Krone
Language
Dutch
Original language
Italian
Original title
Le mie prigioni
Publisher
Amsterdam: Uitgeverij Van Oorschot, 2017
239 p.
ISBN
9789028261853 (paperback)

Reviews

Funester dan een verloren veldslag

Memoir. De Italiaanse vrijheidsstrijder Silvio Pellico zat tien jaar in de gevangenis. Zijn aantekeningen uit het ondergrondse zijn nog het lezen waard.

Op portretten staat Silvio Pellico (1789-1854) afgebeeld als een schriele brillenman met een ongezonde gelaatskleur. Niet meteen het prototype van de revolutionair, zou je denken, en toch is de schrijver uit Saluzzo een van de grote helden van de Italiaanse geschiedenis. Als lid van de Carbonari, een geheime organisatie die een onafhankelijk en eengemaakt Italië nastreefde, werd hij in 1820 opgepakt en voor tien jaar achter de tralies gezet. Zijn belevenissen stelde hij te boek in Mijn gevangenissen, waarmee hij in recordtijd de meest gelezen Italiaan van het negentiende-eeuwse Europa werd. Merkwaardig, want deze publicatie heeft niets revolutionairs. Het autobiografische relaas van een Carbonaro die zich in de nor bekeert tot het katholieke geloof staat bol van de kwezelarijen. De katholieken twijfelden destijds aan zijn oprechtheid en voor de patriotten was hij een verrader, maar de combinatie van vaderlandsliefde en vroomheid sprak…Read more

Italiaanse bestseller uit 1832 eindelijk vertaald

Van alle ontberingen die Silvio Pellico tijdens zijn 10-jarige gevangenschap moest doorstaan - honger, ziekte, isolement, geestelijke en lichamelijke kwelling - was de eenzaamheid waarschijnlijk de ergste. Jarenlang bracht hij in onderaardse cellen door waar hij nauwelijks iemand zag, waardoor hij soms 'met de onrust van een minnaar' uitzag naar een glimp van een bewaker.

Silvio Pellico (1789-1854) was journalist, dichter en toneelschrijver. In 1820, tijdens de Oostenrijkse overheersing van Noord-Italië, werd hij gearresteerd op verdenking lid te zijn van een geheim genootschap dat de eenwording van Italiaanse gebieden voorstond. Hij kreeg de doodstraf, later omgezet in 15 jaar cel. Na 10 jaar verleende de keizer hem gratie. Het grootste deel van die tijd bracht hij door in Spielberg, 'de strengste gevangenis van de Oostenrijkse monarchie'.

In deze hel op aarde wist Pellico mede te overleven door zich te bekeren tot het katholieke geloof. 'Ach!', roept hij ergens uit, 'vriendschap en godsdienst zijn een bezit van onschatbare waarde!' Waarschijnlijk om problemen met de censuur te vermijden, maakte hij van zijn gevangenismemoires een lofzang op de religie, geen aanklacht tegen de overheerser. Eén sneer veroorlooft hij zich wel. Als Pellico met twee lotgenoten terug naar huis wordt geëscorteerd, voe…Read more

In dit autobiografische geschrift doet de auteur (1789-1854) verslag van de periode van tien jaar (1820-1830) die hij doorbracht in gevangenissen in Milaan, Venetië en Brno nadat hij was opgepakt op de beschuldiging lid te zijn van de 'Carbonari', een beweging die ernaar streefde Italië los te maken van het Habsburgse Rijk in de negentiende eeuw. De schrijver geeft een gedetailleerd beeld van het leven in de gevangenis in deze periode: hij krijgt weinig te eten, is regelmatig ziek, raakt zwaar gedeprimeerd, maar vindt troost in het katholieke geloof; gelukkig mag hij wel boeken lezen. Hij put veel hoop uit contacten met bewakers en medegevangenen en weet zich daardoor overeind te houden, fysiek en moreel. Uiteindelijk is het een wonder dat hij dit alles overleeft. De auteur werd na publicatie martelaar en held van verschillende bevrijdingsbewegingen overal in Europa, hetgeen het succes van het boek direct na verschijnen verklaart. Nog steeds een Italiaanse klassieker.

About Silvio Pellico

Silvio Pellico (Italian: [ˈsilvjo ˈpɛlliko]; 24 June 1789 – 31 January 1854) was an Italian writer, poet, dramatist and patriot active in the Italian unification.

Biography

Silvio Pellico was born in Saluzzo (Piedmont). He spent the earlier portion of his life at Pinerolo and Turin, under the tuition of a priest named Manavella. At the age of ten he composed a tragedy inspired by a translation of the Ossianic poems. On the marriage of his twin sister Rosina with a maternal cousin at Lyon, he went to reside in that city, devoting himself during four years to the study of French literature. He returned in 1810 to Milan, where he became professor of French in the Collegio degli Orfani Militari, now the Scuola Militare Teulié.

His tragedy Francesca da Rimini was brought out with success by Carlotta Marchionni at Milan in 1818…Read more on Wikipedia