Book
Dutch

Nieuwe sterrenbeelden

Peter Verhelst (author)
+1
Nieuwe sterrenbeelden
×
Nieuwe sterrenbeelden Nieuwe sterrenbeelden

Nieuwe sterrenbeelden

 

Winnaar van de Herman de Coninckprijs 2009

Kijken in de flits

Gij zult en zult Met volle mond Met volle kracht 
Met heel uw lijf Met alles wat gij in u hebt Op 
leven en op dood Als voor de laatste keer Met volle 
teugen Wijdbeens Kijk niet achterom In stijl Uit 
liefde Juichend Koortsig Gelukzalig Zwijmelend 

Title
Nieuwe sterrenbeelden
Author
Peter Verhelst 1962-
Language
Dutch
Edition
2
Publisher
Amsterdam: Prometheus, 2009
125 p.
ISBN
9789044611465

Reviews

Lichamen die versmelten door een kus

In 1997 verklaarde Peter Verhelst zich dood als dichter. Nadien publiceerde hij zinnelijk proza en theater. In 2003 nam hij de draad van de poëzie weer op met de bundel Alaska. En nu voegt hij er Nieuwe sterrenbeelden aan toe, gedichten die nog steeds lijken te twijfelen tussen poëzie, theater en proza, wat het leesavontuur alleen maar vergroot.

Misschien was poëzie voor Peter Verhelst een goede tien jaar geleden een al te zeer uitgehold medium, omdat het zo vaak omringd wordt door clichés. Verhelsts zevende bundel, Verhemelte (1996), leek de bundel van de implosie te zijn. Hij liet de poëzie er zichzelf in ontkennen.

Met Alaska zette hij een tegenbeweging in, die hij in Nieuwe sterrenbeelden voortzet. Geen apocalyptisch aandoende beelden meer, al is dit wel poëzie die zich bewust is van de puinhopen van de beschaving, zoals in 'De pijnboom en het reiken': ''s Middags wemelen de boomkruinen van de cicaden/ 's avonds drijven ze van ons weg de vallei in/ op sleeptouw genomen door duizenden mammoeten// waarom duizenden mammoeten hier nacht na nacht/ met ingetrokken poten kop vooruit springen van rots/ naar rots - hoewel ze uitgestorven zijn// hoofd in de nek ogen gesloten gaan we op en neer/ vormen we nieuwe sterrenbeelden/ nauwelijks een seconde vlammen ze op// over duizenden jaren zal iemand op dezelfde plek-'. Verhel…Read more

Met de lijvige dichtbundel Nieuwe sterrenbeelden verschijnt het eerste werk van Peter Verhelst na de roman Zwerm uit 2005. Verhelst zondigt zo een tweede keer, samen met Alaska (2003), tegen zijn voornemen om nooit meer poëzie te schrijven ('De Revisor', 1997). Alaska is dan ook niet toevallig prominent aanwezig in deze bundel.
Zoals gewoonlijk put Verhelst voor zijn gedichten veelvuldig inspiratie uit de beeldende kunst. Zo verschenen de meeste gedichten uit de reeks 'Kijken in de zon' al eerder in Toren, een catalogus met foto's van Maarten vanden Abeele (2006). Het gedicht '(meer)' vormt binnen die reeks een hommage aan de onlangs overleden fotograaf Patrick de Spiegelaere. Verhelst maakte met De Spiegelaere o.m. de fotoroman Salome, de visuele bijsluiter van zijn romandebuut Vloeibaar harnas (1993). In '(meer)' drinken dichter en fotograaf de laatste fles opnieuw vol. Het gedicht 'Let's get lost (ontwerp van een berg)' werd geschreven bij een tekening van Johan Tohan en versche…Read more
De poëzie van Peter Verhelst leeft (1962) van de mogelijkheden en buit die op een verrassende manier uit: “Soms ligt iemand als een maquette op je handpalm”, “Soms lig je op een wiegend ponton in zee”, “Soms staat een dochter in de haven voor een schijnwerper / te dansen”, “Soms doemt je eigen gezicht in een treinraam op, in een flits jaren ouder”. Al deze intro’s krijgen een sterk, fascinerend vervolg waarvan de beelden dikwijls lijfelijk en zinnelijk zijn, en te maken hebben met menselijke emoties, zoals liefde, onmacht, afstand, overgave. Verhelst beheerst een breed spectrum van complexe situaties en zijn verwoordingen blijken altijd veelzeggend en ook raadselachtig: “We kussen / terwijl het over ons heen uit ons weg blijft sijpelen, / zo graag zoekt het zich een weg.” Opvallend is het gebruik van ‘we’, ‘je’, ‘u’ of ‘men’, maar hoogst zelden ‘ik’. Hier is veralgemening in het spel, het gaat Verhelst nooit om particuliere ervaringen, maar om existentiële: de ‘sterrenbeelden’ van de …Read more

About Peter Verhelst

CC BY-SA 4.0 - Image by Filip Naudts

Peter Verhelst (born 28 January 1962) is a Belgian Flemish novelist, poet and dramatist. He won the Ferdinand Bordewijk Prijs for Tongkat.

Life

Peter Verhelst was born in Bruges, Belgium. In his youth, he was extremely interested in books, reading atlases and encyclopaediae, as well as novels, and writing poetry from the age of 16.

While a teacher in Dutch, English and History, he debuted in 1987 with the poem "Obsidiaan", with his first novel - "Vloeibaar harnas" - following in 1993. Thereafter, he worked as a teacher at the Institute for Food in Bruges, quitting in 1999 to begin writing full-time. In 2000, he won the prestigious Gouden Uil (Golden Owl) and Young Gold Owl (Jonge Gouden Uil), a literary prize for Belgian literature in the Dutch language. He also started working as a playwright, with his first play completed in 1997.

In 2016 he won the Ida Gerhardt Poëzieprijs.

Verhelst currently lives and…Read more on Wikipedia