Book
Dutch
Other formats
Accessible formats:

Hoe oma almaar kleiner werd

Michael De Cock (author), Kristien Aertssen (illustrator)
+1
Hoe oma almaar kleiner werd
×
Hoe oma almaar kleiner werd Hoe oma almaar kleiner werd

Hoe oma almaar kleiner werd

Michael De Cock (author), Kristien Aertssen (illustrator)
Target audience:
3-5 years and up
Genre:
Een meisje (ik-figuur) vertelt over hoe haar oma eenzaam achterblijft na het overlijden van opa. Voorlezen vanaf ca. 6 jaar.
Subject
Grootouders
Title
Hoe oma almaar kleiner werd
Author
Michael De Cock
Illustrator
Kristien Aertssen
Language
Dutch
Edition
3
Publisher
Amsterdam: Querido, 2010
[48] p. : ill.
ISBN
9789045110790 (hardback)

Other formats:

Accessible formats:

Reviews

De cover van Hoe oma almaar kleiner werd trekt meteen de aandacht: een meisje draagt een kleine oma letterlijk op handen. Haar gezicht is, zoals steeds bij Kristien Aertssen, buiten proportie groot, waardoor het boekdelen kan spreken. Op de rug van het boek is een meetlat getekend, op de achterkant zit oma in een fauteuil, duidelijk groter dan het kind naast zich, met op de achtergrond een groot hart vol tranen. De emotie spreekt hier vooral uit dit symbool.
Ook het begin van de tekst trekt de lezer meteen mee: 'Mijn oma was stokoud, piepklein, en soms ook verschrikkelijk verward.' De tekening rechts verduidelijkt hoe oma gekrompen is: de kleine oma zit in een grotere, die met stippellijntjes is getekend. Dan vertelt de ik-figuur over haar oma van vroeger. Hoe haar man, die matroos was, haar altijd 'mijn bloem' noemde en haar ooit een plastic bloem gaf die ze achter haar oor stopte en er nooit meer weghaalde. Hoe die opa op een dag doodging en oma haar huisje verliet met ee…Read more
Vanuit de ik-figuur geschreven verhaal van een meisje over haar oma. Ze vertelt eerst hoe opa eertijds verliefd werd op oma en hoeveel ze van elkaar hielden. Op bijna poëtische toon wordt later het verdriet en de eenzaamheid van oma duidelijk gemaakt, als opa sterft. Ze verhuist naar elders en maakt desgevraagd duidelijk wat het is om iemand te missen: "alsof iemand met kleine mesjes gaatjes in je hart prikt." Naarmate de tijd vordert, wordt oma steeds verwarder en ook steeds kleiner. Zo klein zelfs dat ze in het hart van haar kleindochter past en dan kan ze sterven. Zo eindigt het ontroerende verhaal dat enigszins wordt ontsierd door randfiguren (medebewoners van het huis) die niets toevoegen aan het verhaal. De vele fullcolour pen- en krijttekeningen in een naïef kinderlijke stripstijl geven het verhaal een extra glans mee en wekken soms ontroering op. Deze breekbare en kwetsbare oma wordt niet sentimenteel beschreven, maar wisselt haar verdriet soms ook af met vrolijkheid. Voorleze…Read more

Hoe oma almaar kleiner werd

Mensen krimpen als ze ouder worden. Michael De Cock gebruikt dit als basis voor een verhaal over afscheid nemen, een verhaal dat in de ik-vorm verteld wordt door een klein meisje dat langzaam aan afscheid neemt van haar oma.
Het verhaal begint als oma jong is en verliefd wordt op een matroos. Maar de opgewekte toon slaat om in verdriet, als opa sterft. Oma is verloren zonder opa, en begint afscheid te nemen van het leven. Dat wordt treffend weergeven in de beschrijving van de seizoenen: langzaam, aarzelend en herhalend, maar zonder te hervallen in goedkoop sentiment. Oma raakt verward, loopt soms (letterlijk) verloren. En dan stuurt ze iedereen die ze graag ziet een uitnodiging voor een knalfeest. Oma schittert nog een laatste keer. Kort daarna gaat ze dood. En dan wordt duidelijk waarom oma’s krimpen: om voorgoed te komen wonen in een van de kamers van je hart.
Dit is een prachtig, ontroerend, maar ook hartverwarmend verhaal, door de ogen van een klein meisje aan het begi…Read more

Suggestions