Book
Dutch

Het trio dat iets te vieren had

Jos Pierreux (author)
+1
Het trio dat iets te vieren had
×
Het trio dat iets te vieren had Het trio dat iets te vieren had

Het trio dat iets te vieren had

In series:
Genre:
Een Belgische inspecteur van politie wordt geconfronteerd met een paar ogenschijnlijk losstaande zaken zoals enkele lijken, het bewaken van een kostbaar juweel en de verdwijning van het dochtertje van een collega.
Title
Het trio dat iets te vieren had
Author
Jos Pierreux 1957-
Language
Dutch
Publisher
Antwerpen: Houtekiet, 2006
441 p.
ISBN
90-5240-875-0

Reviews

Jos Pierreux laat zijn nieuwste roman aanvangen met een plensbui die Knokke geselt, en pas met de laatste zin, 441 pagina's verder, laat hij het ophouden met regenen. Zolang heeft het aan de kust wellicht nog nooit geregend, maar grauw en grillig weer hoort nu eenmaal bij een grimmige en spannende roman, boordevol onheil en doodslag.

Inspecteur Luk Borré, ondertussen een vaste waarde in de romans van Pierreux, wordt betrokken in het onderzoek naar de moord op een oudere vrouw wier lichaam wordt teruggevonden in de kelder. Forensisch onderzoek wijst uit dat de vrouw seks heeft gehad met twee mannen waarbij geen sporen van geweld werden vastgesteld. Bovendien wordt een veertiger in zijn ondergoed dood aangetroffen op zijn werf.

Pierreux brengt in de loop van deze vlotte en rijk geschakeerde roman de diverse verhaallijnen op een bevredigende manier samen. Afgezien daarvan wordt de lezer nog vergast op pittige en verrassende terzijdes, zoals een turbulente reddingsoperatie o…Read more
De Belgische inspecteur Luk Borré, de vaste speurder van deze schrijver, wordt geconfronteerd met diverse door elkaar lopende zaken, zoals enkele gevonden lijken, de bewaking van een zeer kostbaar juweel en de verdwijning van een dochtertje van een collega. De verschillende verhaallijnen zijn goed bedacht en goed met elkaar verweven. De auteur wil echter meer dan een pure rechttoe rechtaan thriller schrijven, nl. ook karakters en achtergrond schilderen, en dat kan bij minder goed. De personages moeten diepte krijgen door hun verlangens en gedachten weer te geven, maar ze lijken eigenlijk alleen maar aan seks te denken. En als ze praten is dat veelal in houterig en zeer onecht klinkende zinnen. De commissaris is het clichétype van de omhooggevallen ambtenaar die zijn mannen voortdurend voor de voeten loopt (en eveneens heel raar praat). En de auteur zelf grossiert in malle vergelijkingen van het type 'De speurder kijkt hem in de ogen met een blik waarvoor vrouwen naar klassieke oorlogs…Read more

Suggestions