Book
Dutch

Hier woon je : gedichten

+1
Hier woon je : gedichten
×
Hier woon je : gedichten Hier woon je : gedichten

Hier woon je : gedichten

De dichter doet een poging zijn zoontje in 99 niet rijmende verzen voor te bereiden op het leven.
Title
Hier woon je : gedichten
Author
Jeroen Theunissen
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: De Bezige Bij, 2015
99 p.
ISBN
9789023490609 (paperback)

Reviews

De dichter en zijn kind

POËZIE. In zijn nieuwe bundel verkent Jeroen Theunissen als jonge vader de weg voor zijn jonge kind. Tegelijk doet hij voortdurend aan zelfonderzoek en bevraagt hij zijn waarheid en schijnzekerheden.

Je speelt met rammeldingen. Zonder zwaartekracht
konden we niet lopen, zitten of liggen. Zwaartekracht
houdt al jouw delen aan elkaar, is de lijm van het leven,
houdt de maan in een baan rond de aarde, de aarde
rond de zon en de zon op haar plek aan de rand van
het melkwegstelsel.
Je speelt met rammeldingen. Zwaartekracht is de reden
waarom wij objecten zomaar laten vallen in de ijdele
hoop dat ze op een keer niet zullen breken, is de reden
waarom wij springen. Jij kunt nog niet springen.
Je speelt met rammeldingen. Zwaartekracht, beschreven
door Isaac Newton en door Albert Einstein, zwaartekracht
die een gezin samenhoudt, getijden en de sneeuwval
creëert, zwaartekracht die ons, jou en mij en alle objecten,
de pijn van de aanraking met de aarde heeft geleerd.

Uit Hier woon je van Jeroen Theunissen.


De verbondenheid tussen ouder en kind is fysiek en existentieel. En daardoor onverbrekelijk. Ze vormt dan ook de inspiratiebro…Read more

In deze bundel onderneemt Jeroen Theunissen (Gent, 1977, hij publiceerde proza en twee dichtbundels) een poging zijn zoontje voor te bereiden op het leven. Hij doet dat in 99 niet rijmende verzen, verdeeld over acht afdelingen. De dichter legt de lat hoog: ‘Want vaak wanneer ik zin en tijd heb, jongen, / werk ik aan een theorie van alles, een grote unificatie, een M-theorie’. De M-theorie poogt natuurkrachten in één allesomvattende theorie onder te brengen. In het teken op de cover, boven de titel, menen we ook een M te herkennen. De dichter heeft overigens zijn twijfels: ‘Er moest eenwording bestaan, of in ieder geval / de illusie ervan. […] Ik geef toe, ik faalde.’ De bundel begint sterk – ‘Zoon, je bent er nooit meer niet geweest’ – maar de schrijver weet de spanning niet helemaal vast te houden, waardoor de interesse van de lezer kan verslappen. Origineel is hij zeker, zie bijvoorbeeld het commentaar dat onderaan de bladzijden, bij wijze van ondertiteling, is toegevoegd, en dat zo…Read more