Book
Dutch

Gelukkig zijn we machteloos

Ivo Victoria (author)
+1
Gelukkig zijn we machteloos
×
Gelukkig zijn we machteloos Gelukkig zijn we machteloos

Gelukkig zijn we machteloos

Een tuinfeest op een hete zomerdag. Een dochter die geen dochter wil zijn. Een oom die geen oom is. En twee families, verspreid over het perfect onderhouden gazon. Geslaagd in het leven, hun zorgen gedekt door een gevarieerd assortiment aan verzekeringspolissen, en grappen en verhalen die iedereen kent. Achter deze façade liggen de geheimen verborgen die hen met elkaar verbinden. Ome Lex is uitgen
Title
Gelukkig zijn we machteloos
Author
Ivo Victoria 1971-
Language
Dutch
Edition
3
Publisher
Amsterdam: Anthos, 2012
241 p.
ISBN
9789041416261 (paperback)

Reviews

Met de kracht van een droom

Ivo Victoria slaat in zijn tweede roman een heel andere toon aan dan in zijn debuut. Gelukkig zijn we machteloos is ijzingwekkend goed.

Het is zomer en het land is in de ban van onrustwekkende verdwijningen van jonge meisjes. Daar komt nog bij dat sommigen een vreemde ruis horen. Er zou een verband zijn. Tegen deze achtergrond vindt een familiefeest plaats, in het huis van Hilde en Dirk. Bij hen is de onrust meer dan gewekt: het huis heeft bewakingscamera's en alarmbellen. Hun geadopteerde tienerdochter zit erin opgesloten als een Aziatische Rapunzel. En toch gebeurt het. Billie verdwijnt. Paniek.

Eén lid van het gezelschap, Ome Lex, naar alle waarschijnlijkheid een uitgetreden priester, neemt de taak op zich om de ratio te promoten. Hij gelooft niet in het verband tussen ruis en verdwijnende meisjes. 'De wereld is neutraal. Wij máken haar dramatisch.' Lex raadt zijn disgenoten aan om het vogelperspectief te bewaren, bij voorkeur een valkperspectief, 'hoog boven de situatie cirkelend en te gepasten tijde naar beneden duikend.'

Failliet

Een kort persoonlijk interludium. Hoe stel ik mij de hel voor?…Read more

Gelukkig zijn we machteloos

DE EERSTE ZIN: 'Altijd wanneer drama's als deze zich voltrekken is er één persoon in het gezelschap die ijzig kalm blijft.'

Setting van Victoria's nieuwste worp Gelukkig zijn we machteloos : het jaarlijkse familiefeest met de obligate dronken nonkels, neurotische huisvrouwen, dreinende kinderen én mystery guest Ome Lex. Op de achtergrond een dreigend onweer, een moordende spoorlijn en de aanzwellende paniek over een resem recente kidnappingen die telkens begeleid worden door een irritante ruis. Het voorspelbare gebeurt: Ome Lex verdwijnt, met in zijn kielzog, jawel, een jong meisje.

Spannend uitgangspunt, ware het niet dat Victoria die gelegenheid vakkundig de nek omwringt met een overvloed aan warrige flashbacks en een wollig taalgebruik dat vooral plaatsvervangende schaamte oproept. Er rijden geen treinen genoeg om Victoria's wandelende clichés en knullige vergelijkingen onder te gooien. Alles in dit boek is frappant. Bizar. T…Read more

Met zijn debuut, Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt), kwam hij als een komeet de Nederlandse literatuur binnen. Wie? Ivo Victoria? Vóór die eerste roman had niemand ooit van deze schrijver gehoord. Hij begon zoals zovele would-be schrijvers op het net wat te knutselen aan wat schrijfsels, werd daar snel door een literair agent opgemerkt, kreeg een contract bij een gerespecteerde uitgever en maakte met zijn eersteling gelijk furore in het officiële circuit. Zijn debuutroman kreeg lovende recensies en meteen was Victoria (de zoveelste?) hoop in bange dagen van de Vlaamse literatuur.
Met een dergelijke intrede langs de grote poort is het altijd moeilijke tweede boek natuurlijk extra spannend. Was het geslaagde debuut een one shot of kan de auteur bevestigen? Alleszins werd de nieuwe roman, Gelukkig zijn we machteloos, net als zijn voorganger met veel lawaai in de markt gezet. Werd het debuut gepromoot als een boe…Read more
Met een scala aan literaire middelen en een prachtig verhalende stijl sleept de Vlaamse auteur (1971) de lezer onweerstaanbaar mee in het drama van de verdwijning van het pubermeisje Billie. Op een drukbevolkt zomers tuinfeest is, onder de oppervlakte, de dreiging voelbaar en hoorbaar, zeker als daar na tien jaar weer de aardige Ome Lex aanschuift. 'Ome Lex is niet te benijden. Het ging zo lang goed.' Deze ‘uit het geloof ontslagen’ oudere man is hoofdpersoon én hoofdverdachte, terwijl de lezer beter weet, hoewel? Die lezer raakte gaandeweg bijna net zo bevooroordeeld als de omstanders, als de massa die liever greep heeft op het kwaad door – met hulp van de media – een zondebok te benoemen dan alles machteloos te moeten laten passeren (zie titel). Is Ome Lex weer de fout in gegaan? Na een zwaar aangezette apotheose, met walvis en valk, de verstilde en ontroerende slotscène. De lezer blijft achter in verwarring: hoe zal dit drama eindigen – voor het meisje en voor de man? De auteur deb…Read more