Book
Dutch

Pistoolvinger : Parkinson en de schoonheid van het verval

Henk Blanken (author)
+1
Pistoolvinger : Parkinson en de schoonheid van het verval
×
Pistoolvinger : Parkinson en de schoonheid van het verval Pistoolvinger : Parkinson en de schoonheid van het verval

Pistoolvinger : Parkinson en de schoonheid van het verval

Egodocument van een journalist die sinds vier jaar de ziekte van Parkinson heeft en mede daardoor in flarden terugblikt op zijn leven.
Title
Pistoolvinger : Parkinson en de schoonheid van het verval
Author
Henk Blanken
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: Atlas Contact, 2015
219 p.
ISBN
9789045027746 (paperback)

Reviews

Adembenemende scènes

Non-fictie. Het jachtige bestaan van journalist Henk Blanken komt plots tot stilstand wanneer hij te horen krijgt dat hij parkinson heeft. In Pistoolvinger beschrijft hij op een filmische manier zijn verwarring en aftakeling.

Ik heb geen haast meer, denkt Henk Blanken, wanneer hij op 21 juni 2011 te horen krijgt dat hij ziek is. Tot dan toe heeft de ambitieuze journalist geleefd en gewerkt in een staat van permanente onrust. Het ritme van de krant dicteert zijn leven; tussendoor schrijft hij aan een boek en steeds weer een nieuw boek. Altijd op zoek naar verhalen, naar kicks, naar bevestiging. Maar dan, wanneer hij die warme zomeravond met zijn vrouw in de tuin zit, vlak voordat het onweer losbarst, is de gejaagdheid verdwenen. "Uw loopbaan kunt u wel vergeten", had de neuroloog gezegd. Henk Blanken heeft parkinson.

Híj mag dan geen haast meer hebben, zijn lijf heeft het wel. Het "gejakker van die aftakeling" boezemt hem geen angst in. Integendeel, hij raakt erdoor geboeid. Hongerig naar kennis leest hij alles wat hij kan vinden over de ziekte: statistieken, therapieën. Maar wat betekenen gemiddelden en prognoses? Iedere patiënt is anders, zegt de neuroloog. "Kan de statistiek mij iets vertellen …Read more

Henk Blanken (1959) is journalist en schrijver. Vier jaar geleden bemerkte hij de eerste symptomen van de ziekte van Parkinson. Nadat de diagnose gesteld werd, begon hij aan dit boek waarbij een soort autobiografisch verslag over de eerste jaren van deze sluipende aandoening de rode draad vormt. Daarnaast is het een egodocument met door zijn ziekte herleefde herinneringen aan zijn jeugd, zijn ouders, zijn zoon en zijn jeugdvriend waarmee hij het contact verloren was. In flarden geschreven, afgewisseld met zijn zowel lichamelijke als geestelijke aftakeling. Zijn altijd al slechte geheugen laat hem in de steek. Hij worstelt met een euthanasieverklaring en beschrijft een Parkinson-operatie bij een patiënt in een veel ernstiger stadium. Een meeslepend goed geschreven boek dat de hand van een geoefend schrijver toont en zowel egodocument is als een sensitief overzicht van het sluipende en onherroepelijke verval van de mens met Parkinson.