Book
Dutch

De lange oren van Midas : het begin van een schrijverschap

Gerrit Komrij (author), Arie Pos (author of introduction)

De lange oren van Midas : het begin van een schrijverschap

Title
De lange oren van Midas : het begin van een schrijverschap / Gerrit Komrij ; ingeleid en bezorgd door Arie Pos
Author
Gerrit Komrij
Author of introduction
Arie Pos
Language
Dutch
Publisher
Amsterdam: De Bezige Bij, 2017
286 p. : ill.
ISBN
9789023464518 (hardback)

Reviews

De schrijver danst

Roman. Na Twee punt nul en Brieven uit Alvites is De lange oren van Midas het derde postume boek van Gerrit Komrij (1944-2012). Werk van een schrijver voor hij schrijver werd.

Van juni 1965 tot juni 1966 woonde Gerrit Komrij op Kreta. Eerder was hij naar Amsterdam verhuisd met vage ideeën over dat Sodom en Gomorrah, maar dat viel hem vies tegen. Hij droomde van een nieuwe start. Op Kreta zou hij de rest van zijn leven doorbrengen. Of dat dacht hij toch.

Het Griekse jaar werd geen succes. Er was geen geld, het bleek lastig te zijn om zelfs maar iets te huren en trouwens, vlak voor zijn vertrek naar Kreta was Komrij verliefd geworden op Charles Hofman, de man die later zijn echtgenoot zou worden. Slagroom op de ellendetaart: hij was in het gezelschap van Ellen, een vriendin met wie hij ook het bed deelde. Het was een troebele verhouding waarin geen van beiden precies leek te weten wat ze wilden. Het hele Griekse plan was een dwaalspoor.

Niettemin schreef Komrij in dat jaar zijn eerste, niet eerder gepubliceerde roman. De lange oren van Midas was een autobiografische homoroman, geschreven in schier…Read more

Komrijs mislukte debuutroman is alsnog verschenen. Dankzij zijn biograaf Arie Pos is het heerlijke kost.

Nog fijner is het dikke Komrij-nummer van De parelduiker.

Het was een goed bewaard geheim: Gerrit Komrij (1944-2012) had in 1965 een vriendin. Geen 'hartsvriendin', maar zíjn vriendin, met wie hij het bed deelde, de vijf jaar oudere Ellen Jonker. Hij had zelfs met haar willen trouwen. Misschien om een maatschappelijke dekmantel te hebben. Hij noemde zichzelf in die tijd al '120 procent flikker', en homo zijn betekende in de nog oerburgerlijke jaren zestig een ondergronds leven.

In Amsterdam laaft de dichtende student uit Winterswijk zich volop aan de net ontloken 'homosien'. Hij loopt uitgedost in avondjurk en cape, met rouge en lippenstift op, de homobars af, en danst tot de ochtend. Maar gelukkig is hij niet. Bij Ellen voelt hij zich vertrouwd.

Met haar vertrekt Komrij in juni 1965 'voorgoed' naar Kreta, om daar aan zijn eerste roman te werken. De drank is er goedkoop en willige jongens zijn er in overvloed. Al snel gaat de relatie met Ellen - zíj bedriegt hem met een nieuwe vr…Read more

In 1965 vertrok de 21-jarige Gerrit Komrij ‘voorgoed’ naar Kreta, samen met zijn goede vriendin Ellen. Beiden waren op zoek naar een nieuw begin, moe van hun losbandige leven in Amsterdam. Het werd een teleurstelling. Het tweetal trok van woning naar woning, had geldgebrek, raakte verzeild in allerlei gekonkel en kreeg ruzie. Ook worstelde Komrij met de start van zijn schrijverschap. Een jaar later keerde hij terug naar Nederland. In dit boek een selectie dagboekfragmenten en een (verkorte) weergave van de nooit uitgegeven roman ‘De lange oren van Midas’ over deze episode. De roman is rommelig, hoogdravend en particulier; het is begrijpelijk dat Komrij deze zelf niet heeft willen uitgeven, toen hij het manuscript later herontdekte. Ook opgenomen is een hoofdstuk uit de roman 'Hercules' (2004), waarin een man danig door elkaar wordt geschud als hij oude dagboeken uit zijn tijd op Kreta tegenkomt. Een mooie reflectie, boeiend om de ontwikkeling van mens en schrijver te zien. Een uitgave…Read more

About Gerrit Komrij

CC BY 3.0 - Image by Anna Ietswaart

Gerrit Jan Komrij (30 March 1944 – 5 July 2012) was a Dutch poet, novelist, translator, critic, polemic journalist and playwright. He rose to prominence in the early 1970s writing poetry that sharply contrasted with the free-form poetry of his contemporaries. He acquired a reputation for his prose in the late 1970s, writing acerbic essays and columns often critical of writers, television programs, and politicians. As a literary critic and especially as an anthologist he had a formative influence on Dutch literature: his 1979 anthology of Dutch poetry of the 19th and 20th centuries reformed the canon, and was followed by anthologies of Dutch poetry of the 17th and 18th centuries, of Afrikaans poetry, and of children's poetry. Those anthologies and a steady stream of prose and poetry publications solidified his reputation as one of the country's leading writers and critics; he was awarded the highest literary awards including the P. C. Hooft Award (1993), and from 2000 to 2004…Read more on Wikipedia