Een meisje wordt bezeten door duivelse krachten
Onderwerp
Bezetenheid
Titel
The exorcist
Regisseur
William Friedkin
Naar het werk van
William Peter Blatty
Componist
Steve Boeddeker
Acteur
Ellen Burstyn Max Von Sydow Linda Blair
Taal
Engels
Uitgever
Warner Home Video, © 2001
1 dvd-video
Oorspr. opname
1973
Speelduur
ca. 127 min.
Aantekening
Taalkeuze: Engels, Frans Ondertiteling: Nederlands, Engels, Frans, Portugees, Kroatisch, Grieks, Hebreeuws, Hongaars, Turks
EAN
7321931186322

Besprekingen

Amerikaanse opnieuw gemonteerde film uit 2001 van regisseur William Friedkin. Het origineel* uit 1973, dat indertijd als baanbrekend en controversieel werd beschouwd, twee Oscars won en een even groot succes was als The Godfather, werd uitgebreid met 11 extra minuten en een gedigitaliseerde geluidsband. Het verhaal gaat over een in een geloofscrisis verkerende priester die met behulp van een in onbruik geraakt ritueel de duivel uit lichaam en geest van het tienermeisje Regan moet zien te bannen. De toevoegingen zijn op verzoek van de schrijver William Peter Blatty die vond dat het verhaal daardoor meer diepgang zou krijgen. De film is onlangs uitgeroepen tot engste film allertijden. De toevoegingen doen daar niets aan af. Het verbeterde geluid is een aanwinst. De dvd heeft enkele extra's.

Over William Friedkin

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Georges Biard

William Friedkin (Chicago, 29 augustus 1935) is een Amerikaans film- en televisieregisseur die wereldberoemd werd met twee speelfilms uit de jaren zeventig, The French Connection (1971) en The Exorcist (1973).

De eerste film leverde Friedkin een Oscar voor beste regisseur en beste speelfilm op en staat bekend als een van de beste politiethrillers aller tijden. De tweede film schreef geschiedenis als een van de engste en succesvolste horrorfilms ooit, en staat bekend als de film die het genre in de jaren zeventig nieuw leven inblies.

De grote kracht achter veel films van Friedkin is dat hij zijn verhalen op een zeer realistische manier vertelt. Zijn films hebben vaak een traag tempo waarin veel aandacht wordt besteed aan kleine details. De personages worden uitvoerig geïntroduceerd, waardoor de kijker zich goed met hen kan identificeren. Door het ruwe, ongepolijste camerawerk lijkt de film net een documentaire. Hierdoor wordt elke plotwending, hoe …Lees verder op Wikipedia