Boek
Nederlands

De boom in het land van de Toraja

Philippe Claudel (auteur), Manik Sarkar (vertaler)
+1
De boom in het land van de Toraja
×
De boom in het land van de Toraja De boom in het land van de Toraja

De boom in het land van de Toraja

Genre:
Titel
De boom in het land van de Toraja
Auteur
Philippe Claudel
Vertaler
Manik Sarkar
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
L'arbre du pays Toraja
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2016
207 p.
ISBN
9789023497967 (hardback)

Andere talen:

Besprekingen

Vechten tegen een vijandig lichaam

Roman. Philippe Claudel serveert in zijn nieuwe boek meeslepende reflecties over leven, dood en lichamelijk verval. Als uitgangspunt neemt hij het intensieve rouwproces van het Toraja-volk.

Rouw én ongefilterd verdriet: het is een constante onderstroom in het oeuvre van de Franse schrijver-filmmaker Philippe Claudel (54). In zijn debuut Rivier van vergetelheid (1999), het woorddronken relaas van een man die zijn geliefde verliest en zich terugtrekt in een dorpsgemeenschap, waren het alomtegenwoordige emoties. In opvolger Zonder mij (2000) kregen we de getergde rouwmonoloog van een ziekenhuisbediende te incasseren.

Wel vaker voegt Claudel daar een diepgewortelde melancholie aan toe. In zijn nieuwe roman - of later we het eerder een aaneenrijging van autobiografische bespiegelingen noemen - De boom in het land van de Toraja is dat opnieuw het geval.

De schrijver, die doorbrak met Grijze zielen (2003) en op een haar na de Prix Goncourt miste met Het verslag van Brodeck (2007), legt de laatste jaren een enigszins wispelturig parcours af. Zijn boeken lardeert hij steeds opzichtiger met een humanitair sausje. Er du…Lees verder

Bomen over de dood

Philippe Claudel schonk ons de klassieker Grijze zielen, maar niet alles wat hij aanraakt verandert in goud. Zijn rouwboek De boom in het land van de Toraja is een slordig boeltje.

Op het Indonesische eiland Sulawesi worden bomen gebruikt als begraafplaats voor dode kinderen, want bij de Toraja staat het leven helemaal in het teken van de dood. Dat is bij ons westerlingen wel even anders. Die vaststelling vormt het uitgangspunt voor De boom in het land van de Toraja, waarin Philippe Claudel een hommage brengt aan zijn overleden uitgever en beste vriend Jean-Marc Roberts. De Franse auteur, bekend van internationale bestsellers als Grijze zielen en Het verslag van Brodeck, probeerde zijn dood in 2013 al van zich af te schrijven in een essay, Jean-Bark, en doet dat in zijn jongste roman nog eens dunnetjes over. Jean-Marc Roberts werd voor de gelegenheid omgedoopt tot Eugène en omgeschoold tot filmproducent.

'Ik ben aan deze tekst begonnen zoals je een onderbroken gesprek hoopt te hervatten', zegt de schrijver. De vijftigjarige verteller, die als twee druppels water op de auteur lijkt, heeft zijn allerbeste vr…Lees verder

Zoals op het Indonesische eiland Sulawesi een dode baby van het volk de Toraja in de stam van een majestueuze boom een beschermende tombe vindt, zo schept de ik-figuur in deze beschouwende roman figuurlijk een laatste rustplaats voor zijn beste vriend en producer Eugène, geveld door kanker, maar ook anderen. Herinneringen die geleidelijk zullen vervagen tot een 'schetsmatige aanwezigheid'. Hij beseft 'dat schrijven een uitvaart is waarbij evenveel wordt begraven als er wordt geopenbaard', taal als onvermijdelijke vertekening van de werkelijkheid, maar tegelijk ook veerkracht biedt om door te gaan na een afscheid. De Franse auteur-cineast (1962) illustreert deze bespiegelingen contrastrijk met de emotionele en zakelijke bemoeienissen van alledag, variërend van zijn warmte voor zijn nieuwe geliefde Elena tot de kille bezoekjes aan zijn versufte moeder in het verzorgingstehuis, van zijn filmische en literaire ambities tot de doorstart van de productiemaatschappij, van verval en dood tot …Lees verder

Over Philippe Claudel

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Thierry Caro

Philippe Claudel (Dombasle-sur-Meurthe, 2 februari 1962) is een Frans auteur, scenarioschrijver en filmregisseur.

Hij studeerde letteren in Nancy en werkte als leraar in gevangenissen en in instellingen voor mindervalide jongeren. Daar heeft hij veel inspiratie opgedaan.. Naast zijn bezigheden als schrijver en filmregisseur is Claudel ook professor literatuur aan de Universiteit van Nancy. Hij doceert er meer bepaald de kunst van het scenarioschrijven.

Sinds Meuse l'oubli, zijn debuut uit 1999, verschenen een dertigtal werken van zijn hand. Als schrijver brak hij in 2003 door bij het grote publiek met zijn roman Les Âmes grises. Hij kreeg er in datzelfde jaar de Prix Renaudot voor.

Zijn eerste zelf geregisseerde film, het drama Il y a longtemps que je t'aime (2008), genoot heel veel bijval over de hele wereld en behaalde talrijke prijzen.

In 2012 nam hij de plaats van de overleden Jorge Semprún in in de Académie Goncourt…Lees verder op Wikipedia