Boek
Nederlands

Wat ons had kunnen zijn

Peter Verhelst (auteur)

Wat ons had kunnen zijn

Titel
Wat ons had kunnen zijn
Auteur
Peter Verhelst 1962-
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, © 2018
13 p.
Aantekening
Uitgave ter gelegenheid van de Poëzieweek 2018
ISBN
9789059654310 (paperback)

Besprekingen

Dichten tegen het verdwijnen

Poëzie. Echt contact is wel de bedoeling, maar niet mogelijk in de poëzie van Peter Verhelst. Die onmogelijkheid leidt tot prachtige poëzie in Wat ons had kunnen zijn.

Met de recente bundels van de gelauwerde Peter Verhelst in het achterhoofd verbaast het niet dat zijn Poëziegeschenk een wat melancholische titel heeft: Wat ons had kunnen zijn. In Verhelsts poëzie gaat het immers vaak over het net niet samenvallen van twee individuen, over de fundamentele kloof die tussen ons gaapt terwijl we elkaar wel degelijk liefhebben. Telkens als je denkt dat 'ons' bestaat, moet je erkennen dat de eeuwigheid aan 'ons' voorbijgaat.

Wat ons had kunnen zijn komt een jaar na Verhelsts monumentale zelfbloemlezing Koor, waarin hij op virtuoze wijze dertig jaar poëzieproductie hercomponeerde. Ook in deze gelegenheidspublicatie is het niveau hoog en zijn de beelden vaak pijnlijk treffend. In een gedicht over Shakespeares Ophelia ( Hamlet) spreekt de dichter bijvoorbeeld van 'Diepe, eenzame gezangen die tientallen kilometers ver te voelen' zijn: diepgeworteld contact vloeit voort uit existentiële eenzaamheid. Verb…Lees verder

Weelderige poëzie over theaterervaringen

In Wat ons had kunnen zijn beschrijft Peter Verhelst (1962) - dichter, romanschrijver en regisseur bij theaterhuis NTGent - ervaringen bij theaterstukken. Het openingsgedicht 'Wachten op Godot 1 (Samuel Beckett)' geeft de binnenwereld weer van een acteur: Ik was nooit voorheen zo naakt, dat denk ik/ als ik achterover buig, zakdoek klevend op mijn lippen. Nooit zo wijd./ Tot mijn hoofd tussen mijn knieën opduikt/en we elkaar eindelijk aankijken.

Weelderige beschrijvingen van gebeurtenissen in het theater gebruikt Verhelst om vervreemdende associaties tegen af te zetten, zoals wanneer lichamen van acteurs meegedragen worden in de verbeelding van de bezoeker. In het ene gedicht wordt er over lichamen uit het toneelstuk geklommen, in het andere kruipt de bezoeker almaar hoger over schouders, buiken, een gezicht. Het plafond zweet roodbehaarde dieren uit. Indrukken worden lichamelijk.

Een onvergetelijk beeld is van een wolk, die eerst de vorm van een stad aanneemt en dan van een piano. Het gedicht 'Man met piano, Kiev, Oekraïne, 2014' laat de gevolgen zien van de performance van Markiyan Matsekh, die door piano te spelen voor de oproerpolitie geweld wist te ontregelen. We duwen de piano voor ons uit. Ze bromt. Overal// bloeden mensen als een veld vol tulpen - er zijn veel soorten/ rood, maar nog veel meer vormen/ van verdriet. We wachten tot de piano ervan druipt. En weer s…Lees verder

De Poëzieweek 2018 duurt van Gedichtendag (25 januari 2018) tot en met het Gedichtenbal (31 januari). Het thema van de Poëzieweek 2018 is Theater en het motto is ‘Uitstromend, in het pluche van de zaal’. Het bijbehorende Poëziegeschenk wordt geschreven door Peter Verhelst, dichter, romancier, regisseur en schrijver. Poëzie wordt al sinds lange tijd ten gehore gebracht voor publiek, van klassieke schrijvers tot hedendaagse. Beide literaire vormen, het schrijven en het voordragen van poëzie, groeien weer naar elkaar toe. Veel dichters zijn inmiddels op podia te vinden. Verhelst ontving meerdere prijzen, waaronder De Gouden Uil, de Vlaamse Cultuurprijs, Jan Campert-prijs, de Ida Gerhardt Poëzieprijs en voor zijn jeugdliteratuur onder andere de Woutertje Pieterse Prijs.

Over Peter Verhelst

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Filip Naudts

Peter Roger Arthur Marcel Verhelst (Brugge, 28 januari 1962) is een veelvuldig gelauwerd Vlaams dichter, romancier en theatermaker.

Verhelst debuteerde in 1987 met de dichtbundel Obsidiaan. Zijn eerste roman Vloeibaar harnas volgde in 1993. Hoewel hij binnen de literatuurwereld bij zijn debuut erkenning kreeg, bleef hij nog geruime tijd leraar Nederlands en Engels in de Brugse hotelschool Ter Groene Poorte. Zijn grote doorbraak kwam in 2000 met zijn roman Tongkat, waarmee hij zowel de Gouden Uil, de Jonge Gouden Uil en de Driejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Gemeenschap in België, als de F. Bordewijkprijs in Nederland won.

Voor zijn hele oeuvre won hij in 2018 Sybren Poletprijs. Verhelst was de eerste winnaar van deze nieuwe prijs voor experimentele Nederlandstalige schrijvers. De jury prees Peter Verhelst als 'een magistrale oeuvrebouwer' en als 'de ontwerper van een literair labyrint dat blijft groeien in eenheid en verscheidenheid, waarin je e…Lees verder op Wikipedia