Boek
Nederlands

Die dag aan zee

Peter Van Gestel (auteur)
Doelgroep:
Vanaf 12-14 jaar
Titel
Die dag aan zee
Auteur
Peter Van Gestel
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2003
207 p.
ISBN
90-451-0044-4

Besprekingen

Met Die dag aan zee schenkt Peter van Gestel de lezer een ijzersterk boek: het laat in zijn hart en verstand (jonge) mensen groeien tot lieve bekenden die ook bijblijven als het boek uit is. Nergens doet de auteur uitleggerig, nooit dwingt hij de lezer in een bepaalde richting te kijken of hem te volgen op psychoanalytische paadjes. Van Gestel laat zijn hoofdpersonage, het meisje Sibille (Sip), voelen, denken, dromen, praten, doen, en waarnemen hoe de mensen om haar heen reageren op elkaar en op de verschrikkelijke gebeurtenis die hun wat vlakke leven grondig verstoort. De lezer kijkt toe en denkt er het zijne van.
Sibille vertelt in de ikvorm wat er gebeurde toen ze twaalf was. Haar vijf jaar oudere broer Cham verdronk toen in zee, terwijl zij op het strand lag te slapen. Ze voelde zich niet alleen schuldig, ze begreep ook niet waarom het gebeurde. Cham was altijd een wat rare geweest, een vrijbuiter: al snel aan de drank, uithuizig, non-conformistisch, spijbelend op school…Lees verder
Terugkijkend probeert de (destijds?) 12-jarige ik-figuur Sip de tragische dood van haar 17-jarige broer Cham te begrijpen. Met de rauwe melding van zijn verdrinking opent de jeugdroman. Cham was een eenzame zwerver die te veel dronk, ’s nachts weinig in zijn bed lag, en "bij tijd en wijle het Neptunus College bezocht", "niemand vroeg hem ooit wat hij precies had uitgespookt". Pa (kunstenaar) trekt zich terug in zijn atelier en schuwt contact en emoties, ma poetst en wordt nooit echt boos. Beiden negeren Chams roep om aandacht. Sip (officieel Sibille naar een Griekse profetes) observeert en verwoordt: "sukkels waren het…geen idee hadden ze". Cham en Sip verbergen hun verknochtheid onder plagen. De spanning van de reconstructie, voor- en achteruit stappend in chronologie, is adembenemend. Het hoe en waarom van Chams dood blijft onbeantwoord (zelfmoord?), maar de aarzelende toenadering tussen pa en Sip geeft hoop. Geserreerde taal, dialogen met ondanks alles laconieke humor. Preciese sfe…Lees verder