Boek
Nederlands

Niets bijzonders

Paul Mennes (auteur)
+1
Niets bijzonders
×
Niets bijzonders Niets bijzonders

Niets bijzonders

Genre:
Een Vlaamse schrijver die in Pittsburgh gaat wonen, ontdekt bij zijn zwerftochten door de stad dat conceptueel kunstenaar Andy Warhol (1928-1987) ook na zijn dood nog door de stad dwaalt.
Titel
Niets bijzonders
Auteur
Paul Mennes
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Nijgh & Van Ditmar, 2014
141 p.
ISBN
9789038898926 (paperback)

Besprekingen

Een flashmob van dood vlees

Paul Mennes schrijft met Niets bijzonders een geestige roman over Andy Warhol en de beroemdheidsinflatie. Toch blijf je op je honger zitten.

Ooit werd de Antwerpse schrijver Paul Mennes (°1967) op het schild gehesen als boegbeeld van een nieuwe schrijversgeneratie. Eigentijds proza met een portie nihilisme, met personages die hun kicks zochten in drugs en feestjes en waarin hij voorzichtig de consumptiecultuur in haar hemd zette. Maar de voortrekkersrol van Generatie X lag Mennes niet echt. Al vatte hij dan met Tox, Web en Soap samplend de tijdgeest bij de kladden, hij moest zich tevredenstellen met een slinkend clubje trouwe volgers. Om in 2010 met Het konijn op de maan een opgemerkte comeback te maken. In deze innemende roman over een onvermijdelijke cultuurclash, een liefdeshistorie tegen het decor van een vervreemdend Japan, toonde Mennes zijn onderbenutte talent.

Vier jaar later pas is Mennes terug met een kleinschalige roman waarin Andy Warhol de lakens uitdeelt. De baseline is klip-en-klaar: "In de toekomst zal iedereen 15 minuten wereldberoemd zijn. Dat wist Andy toen al. Andy was heel slim." Maar hoe ga …Lees verder

Een flashmob van dood vlees

Paul Mennes schrijft met Niets bijzonders een geestige roman over Andy Warhol en de beroemdheidsinflatie. Toch blijf je op je honger zitten.

Ooit werd de Antwerpse schrijver Paul Mennes (°1967) op het schild gehesen als boegbeeld van een nieuwe schrijversgeneratie. Eigentijds proza met een portie nihilisme, met personages die hun kicks zochten in drugs en feestjes en waarin hij voorzichtig de consumptiecultuur in haar hemd zette. Maar de voortrekkersrol van Generatie X lag Mennes niet echt. Al vatte hij dan met Tox, Web en Soap samplend de tijdgeest bij de kladden, hij moest zich tevredenstellen met een slinkend clubje trouwe volgers. Om in 2010 met Het konijn op de maan een opgemerkte comeback te maken. In deze innemende roman over een onvermijdelijke cultuurclash, een liefdeshistorie tegen het decor van een vervreemdend Japan, toonde Mennes zijn onderbenutte talent.

Vier jaar later pas is Mennes terug met een kleinschalige roman waarin Andy Warhol de lakens uitdeelt. De baseline is klip-en-klaar: "In de toekomst zal iedereen 15 minuten wereldberoemd zijn. Dat wist Andy toen al. Andy was heel slim." Maar hoe ga …Lees verder

Vind ik leuk. Reageren.

Wonderen bestaan toch: inNiets bijzonders komen zowel Andy Warhol als het werk van Paul Mennes weer tot leven. Mark Cloostermans

N iets bijzonders: het is een titel die om een sarcastische reactie sméékt. Het is immers lang geleden dat Paul Mennes nog eens iets bijzonders schreef. Begonnen als een Vlaams Douglas Coupland-derivaat, schreef hij metPoes poes poes (2001) zijn beste boek. Daarna was de rek eruit. Nu en dan verscheen er nog eens een vergeetbaar romannetje. Wat mij bijbleef van Mennes' werk wasOedipus in Zonnedorp, een onwaarschijnlijke grappige, freudiaanse interpretatie van het Jommeke-albumDe koningin van Onderland (in het boekjeGeheimzinnige sterren uit 1996).

Maar kijk, metNiets bijzonders heeft Mennes zich... heruitgevonden? Nee, eerder gerevitaliseerd: de componenten van zijn werk blijven dezelfde, maar het heeft in geen tien jaar zo fris geoogd.

De titel is een citaat van Andy Warhol: ' The great unfulfilled ambition of my life: my own regular TV show. I'm going to call it Nothing Special.' Ook andere zinnen en stopwoordjes van Warhol figureren in de roman. 'Wauw. Geweldig.' 'Ec…Lees verder

In deze dunne experimentele roman van de Vlaamse schrijver (1967) gaat zijn alter ego Kasper Lazarus een tijdje in Pittsburgh wonen in een poging daar tot schrijven te komen, maar wanneer het werk niet vlot gaat hij door de stad zwerven. Daar komt hij onder andere iemand tegen die beweert ‘de dode Andy Warhol’ te zijn, de beroemde conceptuele kunstenaar (1928) die in 1987 overleed maar die in dit boek nog altijd door de stad dwaalt waar ook zijn familie woont en het aan hem gewijde museum staat. Daarnaast wordt het boek ook nog bevolkt door een aantal van Warhols (eveneens dode) ‘supersterren’, de mensen die alleen maar beroemd waren omdat ze ervoor zorgden dat ze gezien werden en die zo het levende bewijs vormden van Warhols stelling dat in de toekomst iedereen vijftien minuten lang beroemd zal zijn. Een merkwaardig boek dat regelmatig van stijl wisselt (proza, Facebook-gesprek, klinisch verslag uit een ziekenhuis, filmscenario) en dat interessante passages en ideeën bevat zonder dat…Lees verder

Over Paul Mennes

Paul Mennes (Mechelen, 29 juli 1967) is een Vlaams schrijver.

In de romans van Paul Mennes komt de tegenstelling tussen lichtvoetige oppervlakkigheid en cultuurkritiek samen: zijn romans zijn satires die zich richten tegen de oppervlakkige consumptiecultuur, maar spreken zich nauwelijks in cultuurkritische termen uit. Het werk van Mennes wordt dan ook vaak geassocieerd met de brat-pack-schrijvers Bret Easton Ellis en Douglas Coupland.

Mennes debuteert in 1994 met Tox, een korte, realistische roman. Het gaat over drie verveelde jongeren die leven in een Vlaams provinciestadje, het boek zou bekroond worden met de Vlaamse Debuutprijs. De roman valt op door de constructie en de nihilistische thematiek. In zijn volgende roman Soap (1995) hanteert Mennes de genrewetten van de soap in een portret van enkele jongeren in de jaren negentig. Geweld, consumentisme en beeldcultuur beheersen het leven van de jonge hoofdfiguren. Het laatste deel van wat later al…Lees verder op Wikipedia