Autobiografische jeugdherinneringen die in een klein Frans plaatsje spelen.
Bevat
Honderd jaar verloren tijd : de modernistische kathedraal van Marcel Proust
Bevat
Titel
Swanns kant op / Marcel Proust ; vert. en van een nawoord voorzien door Martin De Haan en Rokus Hofstede
Auteur
Marcel Proust
Vertaler
Martin De Haan Rokus Hofstede
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Du côté de chez Swann
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Athenaeum-Polak & Van Gennep, 2015
469 p.
Aantekening
Eerder verschenen o.d.t.: De kant van Swann
ISBN
9789025306878 (hardback)

Besprekingen

Overzomeren met Marcel Proust

Wie durft Marcel Proust in zijn reiskoffer te proppen? Een nieuwe Nederlandse versie van Du côté de chez Swann is misschien de ideale opstap om in zijn legendarische romancyclus A la recherche du temps perdu te vliegen. Een zomer met Proust, waarom niet? Vijf redenen waarom zijn werk een (her)ontdekking meer dan waard is.

Omdat Proust de tijd kan stilzetten en ermee jongleert

Het zijn momenten waar je amper de vinger op kunt leggen. Zo ijl zijn ze, zo vluchtig. We beleven ze allemaal: die soms koortsige tijdspanne tussen waken en in slaap doezelen. Om dan weer wakker te worden en in een schemertoestand de slaap te hervinden, terwijl dagflarden, droomsequenties en opdringerige gedachtegangen af en aan rollen. Het is als rondtasten in een behaaglijk schimmenrijk.

Toch is het een schrijver uitzonderlijk goed gelukt deze modus in kaart te brengen. Marcel Proust (1877-1922) doet het in de beroemde eerste pagina's van Du côté de chez Swann. De hypersensibele verteller Marcel, die het liefst overdag slaapt, poogt voortdurend de sluimering te betrappen. Talloze reminiscenties komen hem voor de geest over de doezelige verwarring die hem destijds bij het nachtelijke ontwaken overviel. Plekken, herinneringen en tijdsbelevingen schuiven over elkaar heen.

Minutieus vat Proust de desoriëntatie…Lees verder

Op zoek naar de nacht zoen van moeder

Swanns kant op. Zo heet, blasfemisch, het eerste deel van de kersverse vertaling van Op zoek naar de verloren tijd. De wereld van Marcel Proust is vervlogen, maar literaire toeristen kunnen toch terecht in Illiers-Combray.

Met 9.609.000 lettertekens, 1.267.069 woorden en 40.881 zinnen is Op zoek naar de verloren tijd de langste roman ter wereld. Dat staat in hetGuinness Book of Records. Het ontbreekt menigeen aan moed om dit kloeke werk te lezen, maar onder literatuurliefhebbers staat Marcel Proust bekend als de romancier die met behulp van een madeleine een heel dorp tevoorschijn toverde uit zijn kopje thee. Combray heette het gat, en het was op geen enkele landkaart te vinden, want het bestond alleen in de verbeelding van de auteur. Sterker nog, in de loop van de roman drijft het plaatsje langzaam af. Het vertrekt uit de omgeving van Chartres - Châteaudun is vlakbij, hoewel Laon ook maar 'een paar mijl verderop' ligt - en komt in september 1914 in Reims aan, zodat het deel kan hebben aan de geneugten van de Eerste Wereldoorlog.

Pogingen om het zwalpende plaatsje vast te meren zijn tot mislukken gedoemd, want Combray is een literaire versmelting van Prousts herinneringen aan zijn geboorteplaat…Lees verder

Deel 1 van de monumentale romancyclus 'Op zoek naar de verloren tijd', de herschapen memoires van Marcel Proust (1871-1922), weerspiegelt het spanningsveld tussen traditie en vernieuwing, de inzet om het vervluchtigde verleden te achterhalen. Een onbewuste herinnering geactiveerd bij het proeven van een Madeleine-cakeje biedt in dit eerste deel toegang tot de mondaine wereld rond het 'fin de siècle', waarin verteller Marcel, alter ego van de auteur, associatief terugblikt op zijn jeugd- en jongelingsjaren, op de mensen en dingen die voorbijgingen, op artistieke betovering en de liefde. De nieuwe vertaling van De Haan en Hofstede oogt accuraat en fris, maar lijkt ook de stelling van Thérèse Cornips (bekroond vertaalster van 'De kant van Swann', 2009) te bevestigen dat Prousts stilistische finesse de vertaler 'langs een smal pad dwingt'. Wat weer de vraag oproept wanneer een vertaling passé is en welke urgentie hier naast de literaire uitdaging tot een nieuwe vertaling heeft geleid. Het…Lees verder

Over Marcel Proust

Valentin Louis Georges Eugène Marcel Proust (Auteuil (tegenwoordig deel van Parijs), 10 juli 1871 – Parijs, 18 november 1922) was een Frans intellectueel, romanschrijver, essayist en criticus. Zijn vader was een bekende hoogleraar in de medicijnen en zijn moeder kwam uit een rijke Joodse familie. Vanaf zijn negende levensjaar had hij last van astma. Hij studeerde aan de prestigieuze Sciences Po in Parijs. Hij stierf op 51-jarige leeftijd aan een longontsteking. Hij won in 1919 de prix Goncourt voor À l'ombre des jeunes filles en fleurs.

Ter ere van Proust heet Illiers thans officieel Illiers-Combray.

Privéleven

Gezondheid

Proust was vanaf zijn negende astmatisch en had sindsdien een zwakke gezondheid die hem ernstig belemmerde in bijna alle facetten van zijn leven. Hij was overgevoelig voor zijn omgeving en was daardoor erg precies omtrent zij…Lees verder op Wikipedia