Boek
Nederlands
Drie generaties sterke vrouwen in Spanje heten allen Maria.
Titel
De drie Maria's
Auteur
Lluís Llach 1948-
Vertaler
Pieter Lamberts Joan Garrit
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Catalaans
Oorspr. titel
Les dones de la Principal
Uitgever
Amsterdam: Atlas Contact, 2016
317 p.
ISBN
9789048824625 (paperback) 9789025448271 (paperback, Atlas Contact)

Besprekingen

Het verhaal gaat over drie generaties vrouwen die alle drie Maria heten. Zij behoren tot drie opeenvolgende eigenaressen van La Principal, een landgoed in het noordoosten van Spanje dat zijn rijkdom en status dankt aan de wijnproductie. Alle drie zijn ze krachtige persoonlijkheden die zich staande houden in een door mannen gedomineerde wereld in roerige economische en politieke tijden. Ursula, de huishoudster is getuige en vertrouwelinge van alle drie Maria’s geweest. Dwars door deze familiegeschiedenis heen loopt een misdaadverhaal. Op 18 juli 1936 wordt bij de ingang van het landhuis het verminkte lijk van de voorman gevonden, die was ontslagen nadat hij was betrapt terwijl hij het met een veertienjarige jongen deed. Als de oorlog voorbij is zet een ambitieuze rechercheur zijn tanden in de zaak. Dat komt Maria II en haar biseksuele minnaar slecht uit. Maar Maria redt hun hachje. De Spaanse schrijver en protestzanger Lluís Llach (1948) gebruikt prachtige zinnen in deze vrouwvriendeli…Lees verder

Over Lluís Llach

CC BY 2.0 - Foto van/door innoxiuss uit Catalonia

Lluís Llach i Grande (Girona, 7 mei 1948) is een Catalaanse singer-songwriter. Hij is een van de sleutelfiguren van de Nova Cançó, een muzikale beweging in Catalonië (Spanje), die in het midden van de jaren 1960, in de laatste jaren van de franquistische dictatuur (1939-1975) de popmuziek in de eigen taal tot een grote bloei heeft gebracht. Hij was zeer geëngageerd in de catalaanse beweging en vele acties voor een eigen Catalaanse staat.

Een van zijn bekendste liederen is L'Estaca (1968) dat in 1978 in de Poolse transcriptie Mury de hymne van de vakbond Solidarność geworden is, later het lijflied van de Perpignaanse rugbyclub USA Perpignan geworden is en ten slotte tijdens de Jasmijnrevolutie in Tunesië de revolutionairen geïnspireerd heeft. In het begin van zijn carrière had hij zowel wegens de inhoud van zijn liederen maar ook omdat hij in het Catalaans zong, enorm veel last van de censuur en de totalitaire repressie. Van 1970 tot 1974 kreeg hij beroepsverbod …Lees verder op Wikipedia