Boek
Nederlands

Opzichtige stilte

Leonard Nolens (auteur)
+1
Opzichtige stilte
×
Opzichtige stilte Opzichtige stilte

Opzichtige stilte

`Vanochtend begon een groep aan zijn schreeuwtherapie. / En al dat lawaai is niets dan opzichtige stilte. Zo eindigt een gedicht uit de eerste reeks van Opzichtige stilte. Hierin neemt iemand het risico te spreken namens een groep die in de marge van de samenleving is beland. In de daaropvolgende reeksen probeert hij zich los te maken van deze groep en zijn eigen stem, zijn persoonlijke plek te h
Titel
Opzichtige stilte
Auteur
Leonard Nolens
Taal
Nederlands
Editie
3
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2014
72 p.
ISBN
9789021456751 (paperback)

Besprekingen

Nolens op zoek naar zichzelf

Bijna was Leonard Nolens' nieuwe bundel postuum verschenen, omdat zijn hart het vorig jaar liet afweten. Maar de dichter overleefde. De schroomvolle openheid waarmee hij in 'Opzichtige stilte' een inkijk biedt in zijn persoonlijke problemen is gedurfd en lovenswaardig.

Nolens' leven krijgt vorm aan de schrijftafel. Daarvoor zondert hij zich al decennialang af. Zoals hij onlangs in een interview in De Standaard te kennen gaf, dreef een depressie hem zodanig in het nauw, dat hij zich drie jaar geleden een tijd moest laten opnemen.

Het is achtergrondinformatie die je niet kunt wegcijferen bij de lectuur van deze bundel. Maar tegelijkertijd hoef je dit niet te weten. Want, typisch voor zijn werkwijze, hij verruimt dit gegeven tot iets universelers. Toch kunnen we er natuurlijk niet omheen dat deze bundel heel dicht op de huid van de dichter zit. 'Ik wil het graan en de jenever, ik wil de dichter en het gedicht', noteerde Nolens negen jaar geleden in zijn dagboek. Niet alleen de ethiek van de vorm, maar ook die van de vent zijn in Opzichtige stilte hevig aanwezig.

De 'wij' die we kennen uit de prachtige bundel Bres (2007) zien we hier terug. Maar dan wel in een andere gedaante en met een compleet ander uitgangspunt. In Bres gebruikte Nol…Lees verder

Ervaringsdeskundige van het verdriet

InOpzichtige stilte spreekt Leonard Nolens niet als een 'ik' maar als een monddood gemaakt, eenzaam 'wij'. Het levert rauwe gedichten op, gapend als een open wond. Ze behoren tot het aangrijpendste uit zijn werk. Vicky Vanhoutte

Consequent en koppig heeft Leonard Nolens zijn hele oeuvre gewijd aan wat hij in zijn dagboekDe vrek van Missenburg zijn 'plaatseloosheid in deze samenleving verwerven' noemt. De dichter verzaakt aan maatschappelijke plichten, gehoorzaamt alleen aan de wetten van het woord en zoekt in zijn poëzie naar manieren om zich te manifesteren als een 'ik'. Daarin schuilt zijn felbevochten vrijheid.

Waarom hij dat onverdroten blijft volhouden? 'Omdat je, ondanks alles, in je nietigheid geaccepteerd wilt worden, je afzonderlijkheid wilt doorgeven, je zinloosheid zin wilt geven door een schok van herkenning te worden', schrijft hij in 1993 in het dagboekBlijvend vertrek.

Twintig jaar later is Nolens een van de weinige dichters die wordt gelezen, verkocht en zelfs herdrukt. Twee jaar geleden werd hij voor zijn 65ste verjaardag nog uitgebreid gefêteerd en ontving hij de driejaarlijkse Prijs der Nederlandse Letteren. Hij is, kortom, een gevierd dichter.

Wij

Veel reden tot …Lees verder

Leonard Nolens (1947), die een paar jaar geleden de Prijs der Nederlandse Letteren, ontving, is kennelijk, blijkens dit dichterlijk relaas van een langdurige opname in een kliniek, op de bodem van zijn bestaan geraakt en daar, bij vol bewustzijn van deze hellevaart, ook weer uit tevoorschijn gekomen. Niet eerder schreef Nolens zo op het scherp van de snede. De deeltitels luiden: Kuur I, Kuur II, Ontslag, Weerzien. De ervaringen liegen er niet om.'Hier, in dit hol dat ons heelt, onze hel, de gebluste' in 'de groep, onze telbare vorm van verdriet'. Niet eerder heb ik poëzie gelezen die zo in- en aangrijpend de pijn van het leven onder ogen ziet en beschrijft. 'Men woont in een wond die niet went' en 'Men zwijgt zich bijeen'. Het zijn plastische typeringen van de wereld van het 'gesticht'. In 'Weerzien' duikt de dichter weer op in het normale leven en revitaliseert hij de liefde voor en van zijn leven. De poëtische kracht die Nolens, zeer lucide en ook nergens literair tekort schietend, …Lees verder

Over Leonard Nolens

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Herman Schartman

Leonard Helena Sylvain Nolens (Bree, 11 april 1947) is een Vlaams dichter, vertaler en dagboekschrijver.

Biografie

Na zijn middelbare school volgt Nolens de opleiding tolk-vertaler aan de Hoger Instituut voor Vertalers en Tolken in Antwerpen. Vanuit Antwerpen werkt hij vanaf 1968 als freelance vertaler en is tussen 1969 tot 1973 redacteur van het experimentele tijdschrift Labris. Nolens is getrouwd en heeft twee zoons. Hij is de vader van de schrijver David Nolens.

Nolens debuteerde in 1969 met de dichtbundel Orpheushanden.

Situering

Hij is een romanticus, schrijft vaak over liefde en over de manier om aan de identiteit te ontsnappen. Zijn vroege werk wordt getypeerd als barok, experimenteel aandoende gedichten. In de loop der jaren treedt er een versobering op in zijn werk en krijgt het een meer parlando-achtige toon. Veelvoorkomende thema’s in het werk van Nolens zijn d…Lees verder op Wikipedia