Boek
Nederlands
Een Belgische procureur-generaal die door leden van het Opus Dei͏̈ geschaduwd en gechanteerd wordt, probeert zich via connecties uit de onderwereld van zijn afpersers te ontdoen.
Onderwerp
Antwerpen (stad)
Titel
De PG
Auteur
Jef Geeraerts
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 1998
287 p.
ISBN
90-5333-682-6 90-5333-756-3

Besprekingen

De Belgische ziekte lijkt me ongeneeslijk

Vijf jaar is het geleden dat de laatste misdaadroman van Jef Geeraerts (68) verscheen. De Cu Chi Case, waarvoor de schrijver research deed in Vietnam, was een opnieuw een verhaal met het uit vorige thrillers bekende duo Vincke en Verstuyft. Aan het einde bleek min of meer dat Geeraerts uitgekeken was op het genre. Dat bleek ook uit gesprekken en uit het feit dat hij in de korte roman Goud (1995) terugkeerde naar eerdere thema's: Kongo en 'het najagen van verloren momenten'. Vandaag verschijnt, meteen ook maar bij een nieuwe uitgever, een nieuwe politieke misdaadroman van Geeraerts, De PG. Stof genoeg immers voor dergelijke boeken in dit land: 'Het is niet voor niets dat we in de wereldlijst van corrupte landen heel slecht scoren.'

Jef Geeraerts: "Na de Cu Chi Case ben ik gestopt met de Vincke en Verstuyft-reeks. Maar dat betekende niet dat ik geen andere misdaadromans meer zou schrijven. België blijft een goudmijn voor politiek of ideologisch geïnspireerde plots in de criminele sfeer. Wat hier de laatste jaren aan het licht is gekomen, tart overigens elke verbeelding. Ik zie daar voorlopig nog geen verandering in komen. De Belgische ziekte lijkt me ongeneeslijk. Er is dus nog altijd stof genoeg voor misdaadromans. Niet over echt gebeurde dingen die iedereen al kent, maar wel plots met geloofwaardige ingrediënten, gebaseerd op serieuze research."

Ik zie in De PG gelijkenissen met vroeger werk, maar ook andere accenten. Dit keer focust u eigenlijk op één centrale figuur, de procureur-generaal. Een belangrijk man.

"Dat is zo, maar eigenlijk heb ik dat vroeger ook al gedaan. Alleen niet zo opvallend. Neem Alan Cordell in Kodiak .58, of rijkswachtmajoor Willy Velghe in De Coltmoorden. Maar het is wel …Lees verder

De PG

Wie is de auteur? Jef Geeraerts (76) bewerkstelligde in zijn eentje dat de thriller in Vlaanderen burgerrecht kreeg als boekengenre. Niet dat er tevoren geen Vlaamse misdaadverhalen verschenen. Maar sinds Geeraerts in 1979 Kodiak .58 schreef, gaf zijn literaire reputatie, weliswaar niet zonder moeite, geloofwaardigheid aan een boekenniche die tot dan toe als pulp of stationsromannetjes werd weggewuifd.

Nadat hij met De Cu Chi Case (1993) zijn veertiende thriller had gepubliceerd - waarvan zeven met het Antwerpse politieduo Vincke en Verstuyft als hoofdpersonages - leek Geeraerts het genre al wat beu. Hij keerde terug naar de echte' literatuur, met De nachtvogels (1994) en Goud (1995). Maar in 1998 volgde toch De PG , zijn terugkeer naar de thriller.

Het was Geeraerts te sterk. België had toen pas de Dutroux-affaire en, in het verlengde daarvan, de politiehervorming achter de rug. Dat alles draaide om thema's die Geeraerts al in zijn vroegere werk hadden bezigge…Lees verder

Zoals het machtigen betaamt

Jef Geeraerts, de literaire coryfee van de Antwerpse boekenbeurs, is overgestapt naar een Nederlandse uitgeverij. De Vlaamse senior of suspense was jarenlang de ongekroonde writer-in-residence van de Manteau-stand in het Bouwcentrum. Als hij er eens een jaar niet troonde, was dat zelfs krantennieuws. Na een korte afwezigheid is Geeraerts dit jaar weer aanwezig. Met wat het publiek eigenlijk van hem verwacht: geen overspannen autobiografische pathetiek zoals in zijn meest recente brievenboek uit 1996, maar een keurige misdaadroman. Geeraerts - het is bekend - heeft de recente politieke geschiedenis van België nooit links laten liggen. Dat doet hij nu evenmin: De PG speelt zich af in het gerechtelijk milieu van na het Octopus-akkoord. Geeraerts situeert zijn verhaal aan de vooravond van de meervoudige stembusgang in juni 1999. Wanneer zijn personages terugkijken op de recente gerechtelijke actualiteit, blikken ze in feite terug op de eerste maanden van het hervormde rechtsapparaa…Lees verder

PG voor prachtige Geeraerts

Vijf jaar geleden hield Jef Geeraerts het na 14 kaskrakers van misdaadromans voor bekeken. De politiemannen Vincke en Verstuyft werden met pensioen gestuurd en Jef begaf zich opnieuw aan de echte literatuur. Op 'De nachtvogels' en 'Goud' hadden de fans niet echt zitten op wachten, maar nu is Geeraerts weer helemaal terug. Al weken prijkt hij met 'PG', zijn nieuwe misdaadroman, torenhoog in alle boekentoptiens. Verdiend overigens, want 'PG' is van het beste dat ooit uit zijn pen rolde. Het tweespan V&V is er niet bij, maar wel een hele resem figuren uit de hogere kringen: vieze vrome mannen uit de melkweg rond het Opus Dei, de bigotte freule die ze volledig onder de knoet van de crucifix zonder corpus hebben gekregen, de procureur-generaal die zijn vlaggenmast achterna loopt en die in de biotoop van al dan niet heilige schaamteloosheid de enige vrouw van vlees en bloed uit de roman zal versieren: zijn Poolse dienstmeid Maria. Maria, ze moest erbij, want zonder een vleugje seks g…Lees verder

De wat oudere procureur-generaal Savelkoul is chantabel, want hij is niet vies van smeergeld en een Zwitserse bankrekening. Het Belgische Opus Deï (O.D.), geregisseerd vanuit Rome, ziet hem als 'target' bij het binnenhalen van geld, want het heeft zijn vrouw en oudste zoon volkomen in zijn macht. Zijn vrouw, omdat zij via het O.D. een adellijke titel voor haar zoons verwacht. De chantage-poging op Savelkoul is knullig en deze probeert zich via connecties van de chanteur te ontdoen. Dat loopt uit op moord. Savelkoul, die in de liefde een nieuwe start wil maken door zijn arrogante, adellijke vrouw te verruilen voor het Poolse dienstmeisje, moet de uiteindelijke prijs betalen. De schrijver laat zich wederom inspireren door Belgische toestanden: het hebben van connecties is belangrijk, en er zijn gewetenloze, fascistoïde figuren (in het O.D.) die hier handig misbruik van maken bij het najagen van rijkdom en macht, overgoten met hele vrome sausjes. Geeraerts' afkeer van en woede over de pr…Lees verder

Over Jef Geeraerts

CC BY 2.5 nl - Foto van/door Koen Broos, huisfotograaf van Standaard Uitgeverij.

Jozef Adriaan Anna (Jef) Geeraerts (Antwerpen, 23 februari 1930 – Gent, 11 mei 2015) was een Vlaams schrijver.

Biografie

Jeugd

Geeraerts werd geboren als enig kind van Frans Geeraerts en Anna van der Heiden. Als kind van welgestelde ouders kreeg Geeraerts een burgerlijke opvoeding. Reeds in 1938 werd hij van de gemeentelijke jongensschool overgeplaatst naar het Franstalige Onze-Lieve-Vrouwecollege, omdat de eerste school niet fatsoenlijk genoeg was. Het bourgeois-milieu van het overgrote deel van zijn familie en de uiterst strenge sfeer van het college maakten van Geeraerts een in zichzelf gekeerd, eigenzinnig jongetje dat al heel vroeg zelfstandig handelde en dat zijn ontspanning slechts vond bij zijn (anti-burgerlijke) grootvader Janus. Ook in de bossen van Brecht, waar Geeraerts' ouders in 1941 een buitengoed gekocht hebben, kon hij tot rust komen. De liefde voor de natuur en het indivi…Lees verder op Wikipedia