Boek
Nederlands

Mijn haar is lang

Titel
Mijn haar is lang
Auteur
Herman Brusselmans
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2009
180 p.
ISBN
9789044613919 (paperback)

Besprekingen

Is iets traag doen beter? Bullshit!

Naast optredens, columns of recensies voor Playboy produceerde hij zijn vijftigste boek: een échte Brusselmans met jonge meisjes, bv-anekdotes en een regen van referenties.

Je hebt je vader verloren tijdens het schrijven van Mijn haar is lang. Heeft dat je boek sterk beïnvloed?

Ik heb er verwijzingen naar mijn ouders in gestoken, maar ben nog niet toe aan een boek getiteld Mijn vader of Mijn moeder. Al wilde ik wel ooit mijn familiegeschiedenis neerschrijven. Nu zijn ze allemaal al weg. Als ik schrijf dat mijn grootmoeder een paaldanseres was, dan verzin ik dat. Typisch, nu ik niet meer bij mijn échte geschiedenis kan, interesseert ze me.

Is Vlaanderen groot genoeg voor zoveel boeken ?

Met 2.000 tot 3.000 verkochte exemplaren sta je in de top tien, terwijl er zes miljoen Vlamingen zijn. Conclusie: Vlaanderen leest amper. Sommigen doen zes maanden over een boek. Ik lees er drie per week. Het is natuurlijk een onderdeel van mijn stiel. Ik ben veelschrijver én…Lees verder

Aan de heliumfles

Woensdag werd deze Leesclub over 'Mijn haar is lang' van Herman Brusselmans afgerond in het Literatuurhuis Passa Porta in Brussel. Het werd een gesprek over het schrijverschap, een boek van duizend bladzijden en een vliegende koe. Moderator was Filip Huysegems. De discussies die eraan voorafgingen, kunt u nog nalezen op www.standaard.be/leesclub

U had er moeten bij zijn, vorige woensdag. In De Leesclub Live was Herman Brusselmans te gast. Twee weken geleden kondigde hij aan zijn publieke optredens drastisch terug te schroeven, en volgend jaar, in 2010, geen boek te publiceren. Dat is een trendbreuk, want naar aloude traditie brengt hij er twee per jaar uit. Voor 2009 is dat Mijn haar is lang, dat in deze leesclub in de schijnwerpers stond, en Kaloemerkes in de zep, gepland voor september.

Bijzitsters waren Nele Reymen en Els Moors, twee jonge Vlaamse schrijfsters. Zij werden voor het gemak voorgesteld als 'de vrouwelijke Brusselmansen'. Want Nele Reymen (Kit met peren) en Els Moors (Het verlangen naar een eiland) schreven allebei een roman met een balorige heldin.

Maar eerst moesten we hebben over Brusselmans' besluit voortaan weg te blijven uit de spots van de media. Dat bij elk nieuw boek een promotietoer op gang komt, is voor hem al jaren vaste prik. De beslissende dubbelklik kwam kort geleden: 'De ene keer …Lees verder

Schrijven als een wijf

Naar aanleiding van Herman Brusselmans' vijftigste boek, discussieert de Leesclub van De Standaard een maand lang over Mijn haar is lang. Nele Reymen schrijft even baldadig als Brusselmans, zie haar recente debuut Kit met peren. Brusselmans schrijft als een wijf, vindt ze. Lees en discussieer mee: uw vragen, bedenkingen, commentaren en reacties zijn zeer welkom op www.standaard.be/leesclub

Heeft de pose van zelfrelativering plaats gemaakt voor frustratie?

Boeken waar ik langer dan twee weken over doe, verslinden mij meestal in plaats van omgekeerd. Na vijf dagen weet ik niet meer wat ik vier dagen geleden heb gelezen en kan ik volledig herbeginnen. Bij dit boek wist ik na één dag niet meer wat ik de voorgaande dag had gelezen, maar storen deed me dat allesbehalve. Heel even dacht ik aan The bold and the beautiful, dat je na drie jaar lang niet kijken nog probleemloos kan volgen. Je weet dat je de personages wel van ergens kent en wil het liefst zo snel mogelijk zoveel mogelijk over hen te weten komen. Voor de rest kan het scenario de boom in en doet niemand daar moeilijk over.

Geen ander beschrijft zo goed als Brusselmans de gebeurtenissen des levens die zich doorgaans enkel achter de gesloten deuren van Vlaamse fermettes afspelen. Gouden deurkloppers verraden namelijk zelden de stront die binnenshuis tegen de muren hangt, maar Brusselmans smeert die lust…Lees verder

Piekjeskapsel

Naar aanleiding van Herman Brusselmans' vijftigste boek, discussieert de Leesclub van De Standaard een maand lang over Mijn haar is lang. Lees en discussieer mee: uw vragen, bedenkingen, commentaren en reacties zijn zeer welkom op www.standaard.be/leesclub

Een onzekere kleine jongen

Toen ik nog een tiener was, werd ik geregeld nagestaard vanwege mijn kapsel. Ik had geen punkerstooi of gekleurde haardos. Ik wilde een eenvoudig, braaf piekjeskapsel, maar daaruit waren soms plukken weggeknipt op plekken waar dat niet hoefde. Dat kapsel was de schuld van één man: Herman Brusselmans.

Dat zat zo: thuis hadden we geen Humo en dus las ik zoveel mogelijk Humo's bij mijn kapper Frans. Ik las zelfs door op de kappersstoel. Dan gebeurde het dat kapper Frans behoedzaam haren wilde wegsnijden wanneer ik plots in een lachkramp schoot tijdens het lezen van de columns van Herman Brusselmans. Waardoor de schaar haren wegsneed die eigenlijk moesten blijven staan.

Ik werd fan van Brusselmans en ging ook zijn boeken lezen. Ik genoot van de Guggenheimer-boeken, van Logica voor idioten, van Vergeef mij de liefde... Naderhand ben ik Herman Brusselmans wat uit het oog verloren. Breekpunt moet De kus in de nacht geweest zijn. Een boek dat ti…Lees verder

Tranen gedept met haren

In drukbeklante kapsalons wacht hij netjes zijn beurt af, knoopt gesprekken aan met de coiffeurs, coiffeuses en andere klanten, maar de punt-jes van zijn haar raken maar niet geknipt. De cover van zijn vijftigste boek, Mijn haar is lang, toont de schrijver met zijn lange haren voor het gezicht, bijeengehouden door zijn bril. Ha die gekke Herman, zullen zij die hem alleen kennen van tv vast denken. Niks gekke Herman. Dit jubileumboek bevat natuurlijk wederom dat prettig gestoorde brusselmansiaanse gekwebbel, maar meer dan ooit tevoren is het praten om de dood op een afstand te houden. Dit is een boek waar het verdriet om de zoveel pagina's komt piepen, en misschien dient die haartooi wel als een mom voor dat verdriet: 'Ik vind het heel erg, zo dacht ik op een zeker moment, dat mijn vier grootouders en allebei mijn ouders overleden zijn. Die hele vloed aan herinneringen, die mij hebben gemaakt tot wat ik ben, is stopgezet. Een schatkamer aan gebeurtenissen die door …Lees verder

Alweer de 50ste roman van de schrijver (1957) die met ijzeren discipline al enkele decennia twee romans per jaar aflevert. Telkens figureert hij zelf als de hoofdpersoon, soms via een alter ego, soms, zoals nu, onder zijn eigen naam. Herman probeert tot drie keer toe in een kapsalon zijn lange haar te laten bijknippen. Tevergeefs: in deel 1 valt de kapper dood neer, in deel 2 vindt er een geweldige vechtpartij plaats en in deel 3 breekt het vruchtwater van de kapster. Uiteindelijk wordt hij in deel 4 geknipt, maar niet zoals hij het gewild had! Fans zullen opnieuw lyrisch zijn over het ‘cabaret op papier’, de burleske stijl, de taalgrappen, en over de vaste ingrediënten: het afzeiken van collega-schrijvers, de vele ontmoetingen en bizarre gesprekken, en de grote aandacht voor poep, geslachtsorganen en afschuwelijke ziektes. Misschien zijn ze dit keer verrast door enkele serieuze zaken, zoals melancholie om tragische jeugdherinneringen, worsteling met het schrijverschap en de recente d…Lees verder

Over Herman Brusselmans

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Herman Frans Martha Brusselmans (Hamme, 9 oktober 1957) is een Belgisch schrijver, dichter en columnist.

Biografie

Brusselmans werd geboren in Hamme, Oost-Vlaanderen. Eind jaren zeventig was hij een verdienstelijk voetballer. Hij speelde linksbuiten bij SK Berlare, Vigor Hamme en de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Bij deze laatste speelde hij onder trainer Leon Nollet samen met latere profvoetballers Raymond Mommens, Alex Querter en Marc Verbruggen. In 1976 ging Brusselmans Germanistiek studeren aan de Universiteit van Gent. In 1978 koos hij voluit voor literatuur maar is blijven voetballen bij o.m. De Woody's, een minivoetbalclub die hij noemde naar zijn overleden hond Woody. In 1980 studeerde hij af en ging aan de slag in een Brusselse bibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening.

Schrijverschap

In 1982 debuteerde Brusselmans met de verhale…Lees verder op Wikipedia