Dvd
Engels

Prova d'orchestra

Federico Fellini (regisseur), Nino Rota (componist)
Tijdens de repetitie van een klassiek orkest heeft de dirigent de situatie niet meer in de hand
Titel
Prova d'orchestra
Regisseur
Federico Fellini
Componist
Nino Rota 1911-1979
Taal
Engels
Uitgever
Homescreen, [jaar van uitgave niet vastgesteld]
1 dvd-video
Oorspr. opname
1978
Speelduur
70 min.
Aantekening
Italiaans gesproken Ondertiteling: Nederlands
EAN
8717249474593

Besprekingen

Een speelfilm van Federico Fellini (1920-1993) waarin een symphonieorkest tijdens de repetities gevolgd wordt door een televisieploeg. De orkestleden vertellen vol trots over hun vak en hun instrument. Langzamerhand ontstaat er verzet tegen de autoritaire dirigent, beginnend bij de jongere musici, maar na een periode van chaos wordt de repetitie op de normale manier voortgezet. De meningen over deze film, die gezien wordt als een politieke allegorie, verschillen. De Speelfilmencyclopedie (zesde editie, 1995): '(...) Merkwaardige en misplaatste didactische film waarbij de gelijkstelling van de dirigent aan Hitler nergens op slaat. De orkestleden zijn weer gerecruteerd uit Fellini's rariteitenkabinet wat amusant, maar niet verrassend is om naar te kijken. (...)' Peter de Bruijn (NRC 9-1-'09): '(...) In het groteske Prova d'orchestra laat Fellini de burgerlijke en de revolutionaire kunstopvatting grandioos op elkaar botsen (...) is enigszins gedateerd. Geeft niks, want er blijft genoeg t…Lees verder

Over Federico Fellini

Federico Fellini (Rimini, 20 januari 1920 – Rome, 31 oktober 1993) was een Italiaans filmmaker en -regisseur. Fellini wordt gezien als een van de markantste regisseurs van de 20e eeuw. In zijn carrière ontving hij vier keer de Oscar voor de beste buitenlandse film en ontving hij twaalf individuele nominaties.

Fellini's films zijn doorgaans psychologische en/of sociale drama's waarin een fantasierijk personage, vaak gemodelleerd naar Fellini zelf, op zoek gaat naar de betekenis van zijn leven. Deze zoektocht wordt gekenmerkt door een veelvuldig gebruik van herinneringen, dromen, fantasieën en obsessies. Duidelijk autobiografische drama's zijn La dolce vita (1960), Otto e mezzo (1963) en Amarcord (1973).

De films hebben doorgaans geen duidelijk lineair verhaal en zijn vaak meer een aaneenrijging van situaties en gebeurtenissen waarin de personages allerlei vreemde dingen meemaken. Deze gebeurtenissen zijn vaak extravagant vormgegeven met over…Lees verder op Wikipedia