Boek
Nederlands

De duif die niet kon duiken

Edward van de Vendel (auteur), Alain Verster (illustrator)
+1
De duif die niet kon duiken
×
De duif die niet kon duiken De duif die niet kon duiken
Doelgroep:
Vanaf 6-8 jaar
Genre:
Onder gejuich van vaders en moeders duiken de jonge duiven vanuit de dakgoot naar beneden om eten te zoeken. De duif Telemark heeft nog nooit gedoken en wacht zenuwachtig zijn beurt af.
Titel
De duif die niet kon duiken
Auteur
Edward van de Vendel
Illustrator
Alain Verster
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Wielsbeke: De Eenhoorn, 2011
[32] p. : ill.
ISBN
9789058386915 (hardback)

Besprekingen

Uit afwijkend gedrag worden soms de mooiste vindingen geboren. Dat is de premisse van Edward van de Vendels De duif die niet kon duiken. Hij personifieert deze gedachte in de vorm van de neurotische duif Telemark die, bibberend van angst, op de dakgoot staat omdat hij ‘af moet duiken’. Een aardige vondst, want welk kind herkent hierin niet zichzelf, zenuwachtig op de startblokken van het zwembad voor het ‘afzwemmen’? In Van de Vendels verhaal moeten jonge mannetjesduiven, als in een overgangsrite, duiken van de dakgoot, landen naast een tafeltje gevuld met heerlijkheden en weer naar boven vliegen met een kruimeltje brood als trofee. Duif Telemark is ervan overtuigd dat hij zal falen: ‘Hij kon het echt niet en hij kon het helemaal niet. Het was hem nooit gelukt en het zou hem nooit lukken’. De spanning die door Telemarks lijf giert, wordt invoelbaar door de filmische manier waarop Van de Vendel naar de climax toewerkt. Terwijl de een na de andere duif duikt, grabbelt en triomfe…Lees verder
Telemark moet, samen met een stel andere jonge duiven, van de dakgoot duiken voor een diploma. Maar Telemark kan het niet, echt niet. Langzaam maar zeker komt zijn beurt dichterbij. De rotsvaste overtuiging van de duif dat hij gaat falen, culmineert met de oplopende spanning van zijn naderende beurt tot een ogenschijnlijk onafwendbaar noodlot. De beschrijving van het wachten wordt afgewisseld met flashbacks over de dramatisch verlopen trainingen en de vergeefse troost van familieleden. Telemarks ouders worden treffend neergezet als mensen die gelaten wachten op de fatale afloop. In alles wordt duidelijk dat de duif symbool staat voor faalangstige kinderen op afzwemdag. Veel van zijn gedachtegangen zullen herkenbaar zijn en maken dit verhaal, dat ondanks alles ook een verfijnd soort humor herbergt, voor hen tot een 'must read'. De opvallende, lichtvervreemdende illustraties in gemengde techniek die een wereld schetsen van een eeuw geleden en zijn toongezet in de (duiven)kleuren bruin, …Lees verder

De duif die niet kon duiken

Dit is het verhaal van Telemark, de duif die niet kon duiken ..., zo begint dit subtiele verhaal over faalangst. Hij kon het niet en hij zal het nooit kunnen, daarvan is hij overtuigd. En uitgerekend vandaag is het 'afduiken', voor een diploma. De proef bestaat erin dat de jonge duiven vanuit een dakgoot naar beneden moeten duiken om dan netjes naast de tafels met etende mensen te landen en er een korstje of een kruimel op te pikken. De vaderdoffers en de moederduiven volgen de prestaties van hun kroost vanop de tribune. Telemark heeft zich helemaal achteraan gezet. Terwijl tergend langzaam het aftellen doorgaat, spoken de beelden van eerder falen door Telemarks kop. Ook de verschillende aanpak van zijn leraren die telkens zonder resultaat bleef, herinnert hij zich nog. Met elke duik komt zijn beurt dichterbij, zijn angst groeit evenredig. En dan klinkt er onverbiddelijk: Telemark ... Op je plaats! Klaar ... Af ... Het wordt Telemark leeg in zijn kop, hij vliegt omhoog, wat niet de…Lees verder

Over Edward van de Vendel

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Wikidammer

Edward van de Vendel (Leerdam, 1 augustus 1964) is een Nederlands schrijver en vertaler van kinder- en jeugdboeken.

Biografie

Edward van de Vendel groeide op in Beesd, een dorpje in de Betuwe. Van de Vendel ging naar school in Culemborg. Daar was hij lid van het schoolcabaret en schreef hij liedjes. Vervolgens ging hij studeren aan de Pedagogische Academie en richtte hij samen met anderen een eigen school op in Heemstede.

Als kind was Van de Vendel geen fervent lezer. Toen hij wat ouder werd, ging hij echter steeds meer lezen. Vooral de boeken van Guus Kuijer, Paul Biegel, Wim Hofman, Els Pelgrom en de jeugdromans van Imme Dros vond hij aantrekkelijk. Zelf is hij van mening dat invloeden van Kuijer, Biegel en Hofman qua stijl in zijn werk terug te vinden zijn.

Hij droomde ervan voetballer of zanger te zijn, maar dit was niet voor hem weggelegd. Toen ging hij, net als zijn vader en moeder, in het onderwijs werken. H…Lees verder op Wikipedia