Boek
Nederlands

Mijn geweldige tovertante

Dolf Verroen (auteur), Thé Tjong-Khing (illustrator)
+1
Mijn geweldige tovertante
×
Mijn geweldige tovertante Mijn geweldige tovertante
Doelgroep:
Vanaf 6-8 jaar
Appie’s tante Cornelia kan toveren. Ze verzint de gekste dingen om mensen te helpen, zo verandert ze in een spin als Appie indruk wil maken op een meisje. En ook met etterbakken weet ze raad: een jongen die een aap pest, krijgt van haar bavianenbillen.
Onderwerp
Magie
Titel
Mijn geweldige tovertante
Auteur
Dolf Verroen
Illustrator
Thé Tjong-Khing
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Leopold, 2012
57 p. : ill.
ISBN
9789025861322 (hardback)

Besprekingen

Dolf Verroen schreef al meer dan honderd titels bij elkaar. Slaaf kindje slaaf, dat vertelt over het koloniale plantageleven en bekroond werd met onder andere de Deutscher Jugendliteraturpreis 2006, is wellicht een van de grootste uitschieters in zijn oeuvre. Met Mijn geweldige tovertante gaat hij de fantastische toer op. Daarmee ligt hij in de lijn van illustrator Thé Tjong-Khing, die zich de laatste jaren steeds meer als sprookjesverteller en -illustrator profileerde. Twee grote namen, maar het vuurwerk bleef helaas uit. Ondanks de thematiek die de fantasie prikkelt, blijft Mijn geweldige tovertante vrij braaf in alle opzichten.
In eerste instantie is het hoofdpersonage Appie erg braaf. Hij wordt afgeschilderd als een watje, dat vaak wat afwachtend is tegenover de gekke invallen van zijn tante. En tante Cordelia heeft zotte ideeën. Ze verandert zichzelf in een draak om de gierige bakker een lesje te leren, of in een vleermuis om de directeur van het kindert…Lees verder
Appie-Happie (ik-figuur) heeft een tovertante. Moeder is dol op haar, maar vader vindt haar een heks. Appie zelf zit in zijn loyaliteit daar ergens tussenin. Deze tante wil soms dat Appie haar komt helpen met het bestrijden van onrecht. Dan verandert ze van gedaante en neemt hem mee op avontuur. Appie voelt daar weinig voor, maar tante laat hem weinig keus. Het is bepaald geen onverdeeld genoegen een tovertante te hebben. Dit onconventionele verhaal dat negen hoofdstukken beslaat wordt in een heldere en alledaagse toon verteld. Het handelt over mensen van vlees en bloed die niet in eenvoudige of lachwekkende stereotypen worden neergezet. Dat vergt wel enige souplesse van de jonge lezer die ook al niet hoeft te rekenen op een daverend en wensvervullend slot. Maar juist de onverwachte gebeurtenissen en wendingen zorgen ervoor, dat je toch steeds verder wilt lezen. De onmisbare illustraties versterken het karakter van de vertellingen. Eerder werkten auteur en illustrator samen in onder a…Lees verder

Mijn geweldige tovertante

Tante Cornelia kan echt toveren volgens Albert Cornelis, Appie-Happie genoemd. In dit boek vertelt hij over de fratsen die zijn tante uithaalt, soms tot wanhoop van zijn vader. Een ding is zeker: ze trekt bijna altijd de kaart van Appie-Happie. Ze verandert zich in een draak en doet de bakker brood geven aan een arm gezin. Als Apie brutaal is tegen zijn moeder komt Tante Cornelia hem bang maken in de vorm van een verschrikkelijk insect. Appie heeft moeite met rekenen en is doodsbang voor de toets. Tante Cornelia probeert hem te doen spijbelen. Ze zegt: Stel je voor examen doen in iets waar je niet goed in bent ... Wie gaat er nou naar school? Jongen, doe toch normaal. De school is verschrikkelijk. Scholen moesten verboden worden. Tante Cornelia grijpt in in het zwembad bij de waterpolowedstrijd van vader; ze verandert zich in een octopus. Al die gedaanteveranderingen komen overdreven en ongeloofwaardig over. Het hele boek is overdreven maar de illustraties zijn wel heel leuk. Een klei…Lees verder

Over Dolf Verroen

Rudolf Johan (Dolf) Verroen (Delft, 20 november 1928) is een Nederlandse schrijver, criticus en vertaler.

Levensloop

Dolf Verroen studeerde Frans in Den Haag en werkte bij verschillende boekenwinkels en kantoren. Tevens heeft hij als nacht-editor bij Het Vrije Volk gewerkt.

Verroen schreef zijn eerste boek al toen hij net veertien jaar was: Het boek van Jan-Kees, dat wel pas uitgegeven zou worden in 1958. Het eerste boek van hem dat gepubliceerd werd, was een bundel gedichten In los verband met tekeningen van Miep de Leeuwe en Willy Rieser (1955). In 1956 volgde Van eeuwigheid tot amen, een novelle die met Het zwarte licht van Harry Mulisch genomineerd werd voor de Stadprijs van Amsterdam. Daarna volgden enkele romans en de verhalenbundel Onderdak.

In de periode daarna hield hij zich voornamelijk bezig met vertaalwerk. Hij vertaalde o.a. Mirjam het monster, een kinderboek va…Lees verder op Wikipedia

Suggesties