Boek
Nederlands

Dun!

Do Van Ranst (auteur)
+1
Dun!
×
Dun! Dun!
Doelgroep:
Vanaf 12-14 jaar
De 16-jarige Fee (ik-figuur) loopt weg van huis om zich in de stad vol te vreten. Op haar bizarre tocht ontmoet ze verscheidene figuren die haar beschermen. Vanaf ca. 13 jaar.
Titel
Dun!
Auteur
Do Van Ranst
Taal
Nederlands
Uitgever
Leuven: Davidsfonds/Infodok, 2006
144 p.
ISBN
90-5908-192-7

Besprekingen

«Schrijven is ambachtelijk»

Hamme

De Hamse jeugdauteur Do van Ranst (32) heeft een nieuw boek uit. Dun! is zijn negende boek en gaat over Fee, die in de stad op zoek gaat naar vriendschap, liefde en vooral naar zichzelf. En ze wil bovendien niet langer dun zijn. «Het thema klinkt misschien zwaar, maar het boek is dat zeker niet», zegt Van Ranst.

Fee is 16 en dochter van een beroemd acteur. Haar vader is een gezondheidsfreak en verwacht dat iedereen even scherp staat als hij. Maar Fee weigert nog langer dun te zijn. Daarom trekt ze naar de stad, waar ze Celine leert kennen. Celine herkent Fee en haar situatie en wil haar helpen.

«Er gebeurt ontzettend veel in het verhaal. Fee leert verschillende mensen kennen en laat zich op sleeptouw nemen. Het boek bevat humor en gevoel, maar er zitten ook een paar gewaagde scènes in. Zelf vind ik het een heel modern verhaal», vertelt de auteur.

bevestiging

Hoewel het boek over eetproblemen gaat, heeft de schrijver zich niet laten inspireren doo…Lees verder

Do Van Ranst schrijft over eetstoornissen

HAMME

Jeugdauteur Do Van Ranst brengt met Dun! zijn negende boek op de markt, bestemd voor adolescenten vanaf 13 jaar. De Hamse schrijver pikt met Dun! op een verrassende wijze in op de actuele problematiek rond eetstoornissen bij jonge meisjes.

Hoofdfiguur in zijn roman is Fee, een tienermeisje dat op zoek is naar zichzelf. ,,In mijn verhaal belichaamt Fee het intense verlangen naar liefde en vriendschap'', legt Van Ranst uit. ,,Het verhaal is apart en zit vol humor en verrassende wendingen, maar steeds met de psychologie rond eetstoornissen op de achtergrond.''

,,Fee wil zich volvreten en liefst zo snel mogelijk. Haar grootste toeverlaat blijft haar moeder, ondanks het feit dat die al gestorven is. Maar soms is Fee blind en doof voor moeders waarschuwingen.''

,,Uiteindelijk wordt duidelijk waarom ze uitgerekend diegenen die ze het liefste heeft, een lesje wil leren: haar vader en zijn Li Jun Chan, haar hartsvriendin Hadewijch en haar eigen Hendrik. Fee…Lees verder

In 1999 trok Do Van Ranst -- toen pas 25 -- de aandacht met zijn confronterende debuut Boomhuttentijd. In 2002 haalde Mijn hondenjongen zowel de Prijs van de Provincie Oost- Vlaanderen als de Kinder- en Jeugdjuryprijs. In 2004 leverde Mijn vader zegt dat we levens redden Van Ranst de Prijs van Knokke-Heist voor het beste manuscript van 2004 op. Een verfilming ervan is in de maak. Tussendoor verschenen een aantal spitante kinderboeken rond de toneeldromen van de puberende Dina en in 2005 gooide het intimistische en interculturele Ravenhaar hoge ogen bij de recensenten. Met Dun! voegt hij een waardige titel toe aan dit mooie palmares.

Dun! is het verhaal van de 16-jarige Fee die op de vlucht is. Voor wie ze vlucht, lees je al in de eerste bladzijden: voor haar vader, een gevierd acteur, voor haar vriendin Pie en voor haar vriend Hendrik. Je vermoedt dat een en ander met een persoonlijk probleem te maken heeft, want van bij aanvang is het …Lees verder
Fee, 16 jaar, loopt weg van huis om zich in de stad vol te vreten. Op haar bizarre tocht ontmoet ze verscheidene figuren die haar beschermen: een kat, een stille ober, een eenzame Herman, de stille visser Pim en zijn pientere zus Celine. Waarschuwingen voor de gevaren van de stad krijgt ze van haar moeder, ook al is ze al dood. Wanneer ze eens te meer haar goede raad in de wind slaat, blijft haar moeder weg. Toch blijft Fee weglopen; altijd van mensen, nooit van eten. Maar hoe lang kan ze deze dooltocht nog volhouden? Zonder echt uit te leggen vertelt de auteur dit ik-verhaal over eetstoornissen en verlangen naar aandacht en liefde uit het perspectief van een tienermeisje. Je zwerft mee met Fee en haar gedachten in een intrigerend, verrassend verhaal met veel diepgang. De directe en toch soms poëtische taal creëert een apart universum waarin zeer gedoseerd de achtergrond van Fees daden en gedachten wordt onthuld. De Vlaamse auteur won al enkele jeugdprijzen; voor dit verhaal ontving h…Lees verder

Dun!

Fee is naar de stad gevlucht en ze wil er even blijven. Ze wil zich volvreten en liefst zo snel mogelijk. Vreten en verdikken, daar draait het allemaal om. Op die tocht komt ze een aantal figuren tegen: een jonge ober, een eenzame oudere man, een stille visser en zijn familie. Ook haar moeder is steeds aanwezig op de achtergrond: met wijze raad. Aan iedereen vertelt ze flarden van een verhaal maar... klopt dat wel? We volgen Fee op haar zwerftocht door de stad. Omdat het verhaal geschreven is in de eerste persoon, krijgen we haar zeer persoonlijke kijk op de dingen voorgeschoteld. Hoe persoonlijk die wel is, blijkt pas helemaal op het einde van het boek. Haar 'waanbeelden' hebben haar, en met haar de lezer, op het verkeerde been gezet. De stijl is zeer poëtisch en mooi. Ook de kaft is zeer aantrekkelijk. Een minpuntje? Misschien overkomt haar tijdens die twee dagen wel heel erg veel... En is het normaal dat niemand die met haar in contact komt zich vragen stelt? Het blijft een gevoeli…Lees verder

Over Do Van Ranst

Do Van Ranst (Dendermonde, 13 juli 1974) is een Vlaams auteur van kinder- en jeugdboeken, woonachtig in Hamme.

Biografie

Van Ranst debuteerde in 1999 met Boomhuttentijd, een verhaal over zelfmoord, rouw en verdriet. Later volgde Zeven zinnen en een zoen, een speels verhaal over een jong meisje dat voor de eerste keer moet zoenen op de planken. Het succesrijke boek kreeg twee vervolgen: Een pruik en paarse lippen en Hoge hakken en een hoed.

Mijn bed is een boot gaat over een jongen die met zijn moeder de dood van zijn vader verwerkt. Een boek ook over thuiskomen en het verleden af en toe vergeten. In Mijn hondenjongen, dat bekroond werd door de Kinder- en Jeugdjury Vlaanderen, staat verliefdheid centraal.

Met zijn manuscript Mijn vader zegt dat we levens redden won Van Ranst de Prijs Knokke-Heist Beste Jeugdboek 2004. Het is een verhaal in een ongewoon decor over jonge …Lees verder op Wikipedia