Boek
Nederlands

Het museum van oorlog

Claudio Magris (auteur), Linda Pennings (vertaler)
Als een verzamelaar van oorlogstuig tijdens de oprichting van een museum onder verdachte omstandigheden overlijdt, gaat de nieuwe projectleidster op zoek naar zijn verdwenen notitieboeken die de namen zouden bevatten van collaborateurs en beulen van het plaatselijke concentratiekamp.
Onderwerp
Oorlog, Goed en kwaad
Titel
Het museum van oorlog
Auteur
Claudio Magris
Vertaler
Linda Pennings
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Italiaans
Oorspr. titel
Non luogo a procedere
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2017
397 p.
ISBN
9789023455066 (paperback)

Besprekingen

Alles is alleen maar oorlog

Roman. De veelvuldig bekroonde Italiaanse auteur Claudio Magris levert alweer een magistraal werk af, een totaalspektakel waarin oorlog centraal staat en de mens er bekaaid van afkomt.

In Triëst staat een museum van de oorlog op stapel. Onderzeeërs, tanks, kanonnen, jeeps, geweren, knotsen, speren, uniformen, koppels, laarzen, muurkranten, strooifolders, boeken, toespraken, luchtalarmsirenes: alles wat ooit van dichtbij of van ver met vernietiging, of de beschrijving van en oproep tot vernietiging te maken heeft gehad, zal in tientallen zalen worden uitgestald.

Projectleidster is Luisa Brooks, de dochter van een Italiaanse moeder van joodse afkomst en een Afro-Amerikaanse GI van Caribische origine. Maar wie was de man die al dat oorlogsmateriaal bij elkaar zocht en kocht? Een groot geleerde? Een maniakale verzamelaar? Een visionair? Een oplichter? Waarom offerde hij zijn 'carrière, vermogen, gezondheid, het welzijn van zijn gezin en ten slotte zijn eigen leven' op aan een 'Totaalmuseum van de Oorlog voor de komst van de Vrede en de ontmanteling van de Geschiedenis'? Wat gaat er overigens schuil achter die tege…Lees verder

Met nagels en tanden geschreven

Roman. Claudio Magris richt met zijn jongste roman een indrukwekkend monument op tegen het vergeten.

Je hebt schrijvers die niet of nauwelijks weggaan uit hun stad of streek. Hun werk komt eruit gekropen en keert er altijd naar terug als een hond naar een been. Het zijn nestbevuilers die het nest als geen ander koesteren. Claus maakte cirkels rond Kortrijk, Joyce droomde over Dublin en Claudio Magris keert altijd terug naar Triëst.

Triëst ligt in de uiterwaarden van verschillende werelden. Midden-Europees en mediterraan, je hoorde er Duits, Italiaans, Sloveens en Jiddish. Je ruikt er de Balkan. Na de Tweede Wereldoorlog lag de stad aan het IJzeren Gordijn. Je bent er in een periferie. Maar van wat precies? Voor Magris is Triëst een perfect pars pro toto.

Hij hangt zijn verhaal op aan een obsessieve verzamelaar van oorlogstuig die de ambitie heeft om in een allesomvattend museum van de oorlog de vrede te bewerkstelligen. Diego de Henriquez (1909-1974) heeft echt bestaan, en ook zijn museum, het 'Museo della Guerra per la P…Lees verder

Indrukwekkende roman van de bekroonde Italiaanse auteur (1939) over een naamloze verzamelaar (gebaseerd op ene Diego de Henriquez) van oorlogstuig uit Triëst die er een ‘Totaalmuseum van de Oorlog voor de komst van de Vrede en de ontmanteling van de Geschiedenis’ wil stichten. Nadat hij tijdens een mysterieuze brand omkomt, zijn ook een deel van zijn geheime notitieboekjes kwijt. Toeval, of het werk van de vroegere collaborateurs/beulen van het locale concentratiekamp, wier namen het zou bevatten? Louisa Brooks, kind van een Joodse moeder (haar geliefde oma kwam in het kamp om) en een zwarte GI, duikt als nieuwe projectleidster steeds obsessiever in ’s mans collectie en (dagboek)aantekeningen, op zoek naar de verdwenen namen en elaboreert tegelijk de wrede ballingschapshistorie van haar Joodse en zwarte voorouders. Een meerstemmige, erudiete, in al zijn alles met alles verbindende gedetailleerdheid wat breedsprakige cultuurhistorische staalkaart van moord, onderdrukking en verzet, die…Lees verder

Over Claudio Magris

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Dontworry

Claudio Magris (Triëst, 10 april 1939) is een Italiaans schrijver. Tot zijn oeuvre behoren romans, toneelstukken, novellen en essays. Sinds 1978 is hij hoogleraar moderne Duitse literatuur aan de Universiteit van Triëst.

Hij studeerde af als germanist aan de Universiteit van Turijn. Van 1994 tot 1996 zetelde hij in de Italiaanse senaat, de Senato della Repubblica. Hij werd in Triëst verkozen met een eigen lijst lista Magris. Hij zetelt in meerdere Europese academies. Hij is essayist en columnist voor de Corriere della Sera.

In 1987 won hij met Donau de Premio Bagutta. In 1997 ontving hij de Premio Strega voor Microcosmi. In 2001 was hij de laureaat van de Erasmusprijs en de Leipziger Buchpreis zur Europäischen Verständigung, in 2004 ontving hij de Premios Príncipe de Asturias, in 2005 volgde de Österreichischer Staatspreis für Europäische Literatur. In 2009 ontving hij de Vredesprijs van de Duitse Boek…Lees verder op Wikipedia