Boek
Nederlands

Eurotrash : roman

Christian Kracht (auteur), Peter Claessens (vertaler)
Een schrijver en zijn excentrieke moeder met dementie rijden per taxi door Zwitserland en praten over hun getraumatiseerde levens.
Titel
Eurotrash : roman
Auteur
Christian Kracht
Vertaler
Peter Claessens
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Eurotrash
Uitgever
Amsterdam: Uitgeverij De Arbeiderspers, 2021
208 p.
ISBN
9789029545051 (paperback)

Besprekingen

Tekeergaan tegen 'het ingevreten zwijgen'

Met Eurotrash schenkt Christian Kracht ons een magnifieke roman waarin zijn alter ego een absurde reis door Zwitserland onderneemt met zijn stokoude, aan wodka verslaafde moeder. Tragisch, hard en cynisch maar geregeld onwijs grappig.

De Zwitserse auteur Christian Kracht (°1966) is een belhamel op jaren. Hij houdt van een grimmig schokgolfje op tijd en stond. Met zijn debuut Faserland (1995) liet hij de Duitse literatuur op zijn grondvesten schudden en werd hij tot de voorhoede van de zogenaamde 'popliteratuur' gerekend, die nihilistisch en decadent vastgeroeste vormen en genres wegschoffelde. Maar de ex-Der Spiegel-journalist - die er een hoogst kosmopolitische levenswandel op nahoudt - verachtte dat etiket. Dat hij allerminst een eendagsvlieg was, bewees Kracht met 1979 (2001, dat zich afspeelde in Iran) en vooral met Imperium (2012), onthaald als een briljante remake van Joseph Conrads Heart of Darkness. 'Met zijn belangrijkste instrumenten, ironie en dubbelzinnigheid, probeert hij betekenis te geven aan een wereld zonder waarden', zo vatte Le Monde onlangs de teneur van zijn oeuvre samen.

Je kunt inderdaad zeggen dat Krachts romans - vaak gegoten in de vorm van een reis of een queeste - nerveuze z…Lees verder

Moreel failliet

Als een dollemansrit met een mythomaan die na elke bocht nog wat harder op het gaspedaal trapt, zo voelt Eurotrash.

De verteller, die net als de auteur Christian Kracht heet, beschrijft de morele ondergang van zijn steenrijke Duitse familie. Moeder brengt haar oude dag door in een luxevilla in Zürich met barbituraten en wodka. Vader werkte zich als eenvoudige jongen op in het concern van Axel Springer, de koning van de Duitse boulevardpers. Die sociale opmars ­onderstreept de man met dure pakken, een kunstverzameling en vastgoed in mondaine oorden. De tegenstelling tussen het discrete oude geld van de moeder en het protserige nouveau-riche-leven van de vader is een splijtzwam. Dan is er nog de schaduw van Chris­tians grootvader, een verstokte nazi die zich graag met prikkeldraad aan de tafelpoot liet vastketenen door IJslandse au pairs.

Om de demonen uit het verleden te bezweren, vertrekt Christian per taxi met zijn moeder op rondreis door Zwitserland. Onderweg delen ze het familiekapitaal uit, afkomstig uit de wapenindustrie.

Stoma

Kracht wil afrekenen met de u…Lees verder

Gitzwart, soms dolkomisch boek over een Zwitserse roadtrip

'Vaak, wanneer oude mensen die de aansluiting hebben verloren elegantie willen voorspiegelen, grijpen ze op Bulgari terug', schrijft de Zwitser Christian Kracht over het dure merk in Eurotrash. Zijn moeder - een alcoholistische, schathemeltjerijke, mogelijk belezen, ietwat dementerende, in elk geval zeer moeilijke tachtiger - is zo iemand. Althans, de moeder van de gelijknamige ik-figuur. Zo'n 25 jaar na publicatie van Faserland, de roadnovel die hem beroemd en berucht maakte, is de schrijver terug in Zürich, waar de reis destijds eindigde. Tijdens het plichtmatige bezoekje aan zijn moeder besluit hij met haar op reis te gaan in het verfoeide land van zijn jeugd. Om af te rekenen met haar eeuwige gemiep, met de grootvader die niet wilde denazificeren, met heel zijn benepen familie. In de hoop op catharsis, nu of nooit. Natuurlijk loopt het anders dan gedacht in deze gitzwarte, bij vlagen dolkomische roman. De ecofarm die hij had uitgezocht, blijkt een 'smoezelige nazicommune' …Lees verder

Eurotrash

Eerste zin. Dus, ik moest weer voor een aantal dagen naar Zürich.

 

 

 

‘Er was geen muziek en er waren geen films en geen literatuur, er was helemaal niets in Zwitserland, alleen maar de hunkering van de Zwitsers naar meer luxe, het verlangen naar sushi, kleurige sneakers en Porsche Cayennes en de aanleg van nog meer gigantische bouwmarkten in de woekerende agglomeraties.’ Het mag duidelijk zijn: de verteller, genaamd Christian Kracht, kijkt niet uit naar zijn tripje richting Zwitserland, die neutrale enclave die enkel op postkaarten bestaat. Maar zijn bejaarde moeder wil nog één reis met haar zoon maken, liefst naar Afrika om zebra’s te zien, maar een dagenlange taxirit is ook goed. Eerst liquideert ze haar aandelen in wapens – altijd een goeie belegging – en daarna wil ze haar fortuin uitdelen aan wie het maar hebben wil. Terwijl ze op de achterbank flessen wodka soldaat maakt en barbituraten snoept, vertellen moeder en zoon elkaar verhalen. Over haar vader die IJslandse au pairs tot sm dwong…Lees verder

Sterk autobiografisch getinte roman over een schrijver die met zijn excentrieke, aan alcohol en tabletten verslaafde oude moeder met dementie per taxi door Zwitserland rijdt. De grillige tocht heeft komische tendensen, maar in de vele dialogen blijkt dat boven beiden de schaduw van het verleden hangt. Dat betreft de nazisympathieën van de grootvader en de traumatische misbruikervaringen van zowel moeder als zoon. Een met elegante literaire middelen geschreven verhaal in een roadmovie-achtige setting dat met licht absurdistische trekjes de contouren van een pijnlijk verleden blootlegt zonder daar al te expliciet op in te gaan. Shortlist Deutcher Buchpreis 2021.

Over Christian Kracht

Christian Kracht (Saanen, 29 december 1966) is een (Duitstalig) Zwitsers schrijver en journalist.

Leven en werk

Kracht studeerde in Zwitserland, Duitsland, Canada en de Verenigde Staten. Hij werd geboren als zoon van een directeur van multinational-uitgever Axel Springer AG. Kracht is getrouwd met regisseur Frauke Finsterwalder en woont tegenwoordig in Florence en Afrika.

In de jaren negentig werkte Kracht als journalist, onder meer voor Der Spiegel. Midden jaren negentig werd hij correspondent in India, ging wonen in Bangkok en schreef een serie veelgeprezen reisartikelen voor het dagblad Welt am Sonntag, later gebundeld in Der Gelbe Bleistift (2000). Van 2004 tot 2006 voerde hij samen met Eckhart Nickel vanuit Kathmandu de redactie van het literatuurtijdschrift Der Freund.

Krachts eerste roman, Faserland (1995), wordt gezien als een sleutelwerk in de Duitse golf van "poplite…Lees verder op Wikipedia